Όψεις κοινωνιο-χωρικής διαλεκτικής: η διεκδίκηση του δικαιώματος στην πόλη από τους κατοίκους των Εξαρχείων

Ο Harvey γράφει «Το δικαίωμα στην πόλη είναι κάτι πολύ περισσότερο από το δικαίωμα ατομικής ή ομαδικής πρόσβασης στους χώρους της πόλης: είναι το δικαίωμα να την αλλάξουμε και να την επανεφεύρουμε σύμφωνα με τις επιθυμίες μας. Επιπλέον είναι περισσότερο συλλογικό παρά ατομικό δικαίωμα εφόσον η επανεφεύρεση της πόλης μοιραία εξαρτάται από την άσκηση συλλογικής εξουσίας στις διαδικασίες αστικοποίησης. Η ελευθερία να δημιουργούμε και να επαναδημιουργούμε τον εαυτό μας και την πόλη μας είναι πιστεύω, ένα από τα πολυτιμότερα και ταυτόχρονα ένα από τα πιο παραμελημένα ανθρώπινα δικαιώματά μας.» [Harvey: 2012,σελ.38]. Στο γενικότερο θεωρητικό πλαίσιο της κοινωνικο-χωρικής διαλεκτικής και συγκεκριμένα σε αυτό που προτείνουν οι Lefebvre και Harvey, η παρούσα εργασία επιχειρεί να αναλύσει ως παράδειγμα την περίπτωση των Εξαρχείων. Ποιες είναι οι τρέχουσες αναπλάσεις του δημόσιου χώρου και χρήσεις γης της γειτονιάς; Πώς αυτές επηρεάζουν τους κατοίκους και την καθημερινότητά τους; Ποιες πρωτοβουλίες λαμβάνονται από πλευράς τους; Μέσα από ποιες έννοιες και διαδικασίες διέρχονται οι πρωτοβουλίες των κατοίκων των Εξαρχείων; Και τελικώς η περίπτωση των διεκδικήσεων και των συλλογικών συγκρούσεων στην περιοχή των Εξαρχείων, μπορεί να αναλυθεί και να ερμηνευθεί μέσα από τη θεωρία περί δικαιώματος στη πόλη του Henri Lefebvre , έτσι όπως την επεξεργάστηκε ο David Harvey; Αυτά είναι τα κεντρικότερα ερωτήματα της παρούσας διπλωματικής εργασίας.