Οι αντιβενιζελικές κυβερνήσεις (1915-1917)

Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την πολιτική που άσκησαν οι αντιβενιζελικές κυβερνήσεις στην Ελλάδα την περίοδο 1915-1917. Πρόκειται για την περίοδο που αποτελεί την απαρχή του Εθνικού Διχασμού, δηλαδή της σύγκρουσης του αρχηγού του Κόμματος των Φιλελευθέρων Ελευθερίου Βενιζέλου και του βασιλιά της Ελλάδας Κωνσταντίνου Α΄ σχετικά με τη συμμετοχή ή μη της χώρας στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο· σύγκρουσης η οποία δίχασε την ελληνική κοινωνία (και την επικράτεια) σε δύο κόσμους: τον βενιζελικό και τον αντιβενιζελικό. Η εργασία αυτή, ειδικότερα, επικεντρώνεται αφ’ενός στη μελέτη της εξωτερικής πολιτικής που άσκησαν οι αντιβενιζελικές κυβερνήσεις της συγκεκριμένης περιόδου και αφ’ετέρου στη μελέτη του τρόπου με τον οποίον αντιμετώπισαν τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Σκοπός της εργασίας είναι η κατανόηση των επιχειρημάτων των αντιβενιζελικών υπέρ της ουδετερότητας, η ανάδειξη της εξάρτησης των κυβερνήσεων από το Στέμμα, καθώς και της αλλαγής, η οποία συνέβη στην εσωτερική πολιτική σκηνή με τη χρήση της βίας ως μέσου επιβολής πολιτικών απόψεων. Η εργασία αυτή στηρίχθηκε στη μελέτη του ελληνικού Τύπου της εποχής, των πρακτικών της Ελληνικής Βουλής, των απομνημονευμάτων-ημερολογίων των πρωταγωνιστών (και γενικά ανθρώπων που έζησαν από κοντά τα γεγονότα), καθώς και στη μελέτη της δευτερογενούς βιβλιογραφίας.