Η αποδυνάμωση δικαιώματος στη νομολογία των δικαστηρίων

Το θέμα που πραγματεύεται η παρούσα εργασία είναι η αποδυνάμωση δικαιώματος στη νομολογία των δικαστηρίων, τα οποία την εντάσσουν στην 281 ΑΚ ως ειδικότερη εκδήλωση της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος. Το στοιχείο του χρόνου και των ειδικών συνθηκών και περιστάσεων τελούν σε σχέση αλληλεξάρτησης και συνθέτουν το πραγματικό της αποδυνάμωσης. Συνέπεια του θεσμού δεν είναι η απώλεια δικαιώματος, αλλά η μη δυνατότητα άσκησής του στο μέλλον. Η αντιφατική συμπεριφορά του δικαιούχου που προσκρούει στην απαγόρευση του venire contra factum proprium, δικαιολογεί τη θεμελίωση της αποδυνάμωσης δικαιώματος στην απαγόρευση της αντιφατικής συμπεριφοράς. Η ελληνική νομολογία έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη συγκεκριμενοποίηση των κριτηρίων που είναι αξιολογικά ικανά να οδηγήσουν στην κατάφαση της αποδυνάμωσης δικαιώματος, με συνηθέστερα τα παραδείγματα περιπτώσεων της κυριότητας, της παροχής εργασίας και της παράλειψης προαγωγής.