Η ανθεκτικότητα του Κοινωνικού Συντάγματος κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης στις χώρες της Μεσογείου

Στόχος της παρούσας εργασίας είναι να παρουσιαστεί με σαφήνεια μία πλήρης εικόνα της ολότητας του φάσματος της ανθεκτικότητας του κοινωνικού Συντάγματος. Για αυτό τον απώτερο σκοπό θα ληφθεί υπόψη η κατάσταση περί ανθεκτικότητας του κοινωνικού Συντάγματος σε χώρες της Μεσογείου , δηλαδή της Ελλάδας , Ιταλίας , Ισπανίας και Πορτογαλίας, κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης του 2008-2015. Μέσα από ορισμούς , όπως η οικονομική κρίση ,το κοινωνικό Σύνταγμα , και η ανθεκτικότητα του Συντάγματος, καθώς και μέσα από την συγκεκριμενοποίηση τους μέσα από τα βιώματα της κάθε χώρας , υφίσταται η σκοπιμότητα της εκμαίευσης συμπερασμάτων για την μηχανική του κοινωνικού Συντάγματος , της παρατήρησης της ανθεκτικότητας του σε περιόδους κρίσης , της κριτικής του αλλά και της δυνατότητας βελτιστοποίησης της ανθεκτικότητας αυτής στο μέλλον. Τι είναι οικονομική κρίση και πόσο συχνά συναντάται στο παρόν σύστημα ; Τι είναι κοινωνικό Σύνταγμα και πώς αυτό μπορεί να απαντάται σε διαφορετικές ενωσιακές έννομες τάξεις ; Τι σημαίνει ανθεκτικότητα του κοινωνικού Συντάγματος; Με ποιους διαφορετικούς - ή μη - τρόπους έχει αυτή εκτυλιχθεί στα συγκεκριμένα κράτη; Η ανθεκτικότητα αυτή κρίνεται επιτυχημένη ; Σε ποιες περιπτώσεις ; Ποια είναι η μηχανική του Συντάγματος που μπορεί να αποτελεί τροχοπέδη , ή και να συνεπικουρεί την ανθεκτικότητα; Αυτά , και πολλά ακόμη , είναι τα ερωτήματα στα οποία θα προσπαθήσω να δώσω απάντηση σε αυτή την εργασία .