Η ανθεκτικότητα του Κοινωνικού Συντάγματος κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης στις χώρες της Μεσογείου

Abstract

Στόχος της παρούσας εργασίας είναι να παρουσιαστεί με σαφήνεια μία πλήρης εικόνα της ολότητας του φάσματος της ανθεκτικότητας του κοινωνικού Συντάγματος. Για αυτό τον απώτερο σκοπό θα ληφθεί υπόψη η κατάσταση περί ανθεκτικότητας του κοινωνικού Συντάγματος σε χώρες της Μεσογείου , δηλαδή της Ελλάδας , Ιταλίας , Ισπανίας και Πορτογαλίας, κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης του 2008-2015. Μέσα από ορισμούς , όπως η οικονομική κρίση ,το κοινωνικό Σύνταγμα , και η ανθεκτικότητα του Συντάγματος, καθώς και μέσα από την συγκεκριμενοποίηση τους μέσα από τα βιώματα της κάθε χώρας , υφίσταται η σκοπιμότητα της εκμαίευσης συμπερασμάτων για την μηχανική του κοινωνικού Συντάγματος , της παρατήρησης της ανθεκτικότητας του σε περιόδους κρίσης , της κριτικής του αλλά και της δυνατότητας βελτιστοποίησης της ανθεκτικότητας αυτής στο μέλλον. Τι είναι οικονομική κρίση και πόσο συχνά συναντάται στο παρόν σύστημα ; Τι είναι κοινωνικό Σύνταγμα και πώς αυτό μπορεί να απαντάται σε διαφορετικές ενωσιακές έννομες τάξεις ; Τι σημαίνει ανθεκτικότητα του κοινωνικού Συντάγματος; Με ποιους διαφορετικούς - ή μη - τρόπους έχει αυτή εκτυλιχθεί στα συγκεκριμένα κράτη; Η ανθεκτικότητα αυτή κρίνεται επιτυχημένη ; Σε ποιες περιπτώσεις ; Ποια είναι η μηχανική του Συντάγματος που μπορεί να αποτελεί τροχοπέδη , ή και να συνεπικουρεί την ανθεκτικότητα; Αυτά , και πολλά ακόμη , είναι τα ερωτήματα στα οποία θα προσπαθήσω να δώσω απάντηση σε αυτή την εργασία .The aim of this paper is to present a clear and comprehensive overview of the full spectrum of the resilience of the social Constitution. To this end, the study will take into account the state of resilience of the social Constitution in Mediterranean countries — namely Greece, Italy, Spain, and Portugal — during the period of the economic crisis between 2008 and 2015. Through the analysis of key concepts such as the economic crisis, the social Constitution, and constitutional resilience, as well as through their contextualization within the experiences of each country, the paper seeks to draw conclusions regarding the mechanics of the social Constitution, to observe its resilience during times of crisis, to critically assess it, and to explore the potential for enhancing such resilience in the future. What is an economic crisis, and how frequently does it occur within the current system? What is the social Constitution, and how does it manifest in different legal orders of the European Union? What does the resilience of the social Constitution mean? In what similar or divergent ways has this resilience unfolded across the specific states? Can this resilience be deemed successful, and under which circumstances? What constitutional mechanisms may hinder or, conversely, support resilience? These, among many others, are the questions that this paper seeks to address.