Η κοινωνική πολιτική την περίοδο της Χούντας: κίνητρα και στοχεύσεις

Η παρούσα διπλωματική εργασία ερευνά τα αίτια πίσω από την ανάδυση κοινωνικών πολιτικών κατά τα έτη 1967-1974 στον ελληνικό χώρο. Δεδομένου ότι η συγκεκριμένη χρονική περίοδος χαρακτηρίζεται από ακραία παραδείγματα πολιτικών και κοινωνικών διωγμών και ανελευθερίας, παρουσιάζει ερευνητικό ενδιαφέρον ο εντοπισμός των πολιτικών κινήτρων τα οποία οδήγησαν στην οικοδόμηση ενός προσχηματικού και υποτυπώδους συστήματος κρατικής πρόνοιας. Κεντρικό σημείο εστίασης θα αποτελέσουν τα ιδιόμορφα χαρακτηριστικά των κοινωνικών πολιτικών του πολιτικού μορφώματος το οποίο εγκαθιδρύθηκε βίαια και καταναγκαστικά με αρωγό στο έργο αυτό τις στρατιωτικές δυνάμεις του κράτους της Δεξιάς. Αυτά συντέλεσαν στην κατάλυση της ιδιόμορφης δημοκρατίας εκείνης της περιόδου, σε ένα κλίμα πολιτικής αστάθειας, επισφάλειας και κοινωνικής αναταραχής. Την υπόθεση της εργασίας αποτελεί η απόπειρα ηθικής νομιμοποίησης της εξουσίας απολυταρχικών καθεστώτων τα οποία μέσω της εργαλειακής χρήσης και προβολής ενός παραγόμενου κοινωνικού έργου επιχειρούν τη διάπλαση της συλλογικής μνήμης με έναν θετικά κείμενο τρόπο προς την εξουσία που επέβαλαν παρά την ουσιαστική κατάλυση της δημοκρατίας. Διατίθεται πλήθος ιστορικών δεδομένων αναφορικά με την σκοτεινή πλευρά του απολυταρχικού καθεστώτος της χούντας, η οποία συστηματικά στοχοποιούσε πολίτες που προέβαλαν αντιστασιακή δράση· κατά την ίδια χρονική περίοδο σημειώθηκαν πολλαπλά παραδείγματα ακραίας καταστολής με ποικίλους βίαιους τρόπους με πρόσχημα ότι οι διαφωνούντες και εξεγείροντες αποτελούν επικίνδυνα στοιχεία για της διατήρηση της κοινωνικής συνοχής. Μερικοί από τους πυλώνες κοινωνικής πρόνοιας πάνω στους οποίους στηρίζεται το παραγόμενο κοινωνικό έργο και στους οποίους θα δοθεί έμφαση αφορούν ενδεικτικά τους τομείς της υγείας, της εκπαίδευσης, της κοινωνικής ασφάλισης καθώς επίσης και της οικονομικής πολιτικής. Επιπλέον, θα φωτιστεί ο επαγγελματικός κλάδος της κοινωνικής εργασίας και συγκεκριμένα οι σχέσεις του με το καθεστώς της συγκεκριμένης περιόδου προκειμένου να αναδειχθεί η απόπειρα ιδεολογικής νομιμοποίησης αλλά και η ιστορική εξέλιξη του επαγγέλματος.