Η δυνατότητα ερμηνείας του εφαρμοστέου δικαίου από τη δημόσια διοίκηση, υπό το πρίσμα της σχέσης εθνικού και ενωσιακού δικαίου

Η εργασία εξετάζει το ζήτημα της ερμηνείας του εφαρμοστέου δικαίου από την ελληνική δημόσια διοίκηση, υπό το πρίσμα της σχέσης του εθνικού με το ενωσιακό δίκαιο. Πρόκειται για ένα ζήτημα το οποίο άπτεται βασικών πτυχών του συνταγματικού, του διοικητικού και του ενωσιακού δικαίου. Οι κρίσιμες παράμετροι αφορούν τα όρια της εξουσίας της δημόσιας διοίκησης ως προς την ερμηνεία των κανόνων δικαίου που καλείται να εφαρμόσει, υπό το πρίσμα της σχέσης της εκτελεστικής με τη νομοθετική και τη δικαστική λειτουργία, καθώς και των κατευθύνσεων που χαράσσει το ενωσιακό δίκαιο και ιδίως η νομολογία του Δικαστηρίου της ΕΕ. Η έμφαση δίνεται στις αμφισβητούμενες πτυχές της δυνατότητας της δημόσιας διοίκησης να ερμηνεύει το εφαρμοστέο δίκαιο, που αφορούν το ιδιαίτερα σημαντικό ζήτημα του κατά πόσο τα διοικητικά όργανα έχουν την εξουσία να κρίνουν ως προς τη συμφωνία των εφαρμοστέων νομοθετικών διατάξεων με κανόνες δικαίου υπέρτερης τυπικής ισχύος, ιδίως με τους κανόνες του Συντάγματος και του ενωσιακού δικαίου.