Δίκαιο και παραβατικότητα ανηλίκων: κοινωνιολογικο-δικαιική προσέγγιση

Η παραβατικότητα ανηλίκων αποτελεί ένα σοβαρό κοινωνικό φαινόμενο που λαμβάνει συνεχώς ανησυχητικές διαστάσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η μελέτη αυτού του φαινομένου από κοινωνιολογική αλλά και από νομική σκοπιά με την κύρια προβληματική να στρέφεται γύρω από την εφαρμογή και την αποτελεσματικότητα του συστήματος δικαιοσύνης για τους ανήλικους παραβάτες. Όσον αφορά την κοινωνιολογική προσέγγιση, γίνεται εμφανής η δυσλειτουργία βασικών κοινωνικοποιητικών θεσμών της ελληνικής κοινωνίας μέσα από την παρουσίαση των κοινωνικών παραγόντων που επιδρούν στην εκδήλωση παραβατικής συμπεριφοράς. Παράλληλα αναφέρονται οι συνηθέστερες μορφές παραβατικής συμπεριφοράς ανηλίκων στην Ελλάδα και οι διαστάσεις που λαμβάνουν αυτές σε σύγκριση με άλλες χώρες. Από την άλλη πλευρά, στη νομική προσέγγιση το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο λεγόμενο φαινόμενο της «ανενέργειας». Συγκεκριμένα, μέσα από παραδείγματα της ελληνικής πραγματικότητας παρουσιάζονται οι σημαντικότεροι παράγοντες που φαίνεται να συμβάλλουν στη μη ουσιαστική εφαρμογή και στην αναποτελεσματικότητα των νόμων για τους ανήλικους στην Ελλάδα. Επίσης, γίνεται αναφορά στις εναλλακτικές μεθόδους απονομής της ποινικής δικαιοσύνης που προτείνονται τα τελευταία χρόνια. Η μελέτη της νεανικής παραβατικότητας μέσω των επιστημονικών προσεγγίσεων της κοινωνιολογίας και της νομικής καθιστά δυνατή την κατανόηση των μειζόνων προβλημάτων του συστήματος δικαιοσύνης για τους ανήλικους παραβάτες και οδηγεί σε συμπεράσματα σχετικά με το που θα πρέπει να στραφεί η πολιτική επίλυσής τους προκειμένου να βελτιωθεί η αντιμετώπιση ενός φαινομένου που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής.