Η διοικητική κράτηση των υπηκόων τρίτων χωρών στο ευρωπαϊκό δίκαιο των δικαιωμάτων του ανθρώπου

Ο όρος διοικητική κράτηση αναφέρεται στην κράτηση ενός αλλοδαπού με απόφαση διοικητικής αρχής (συνήθως αστυνομικής ή άλλης κατασταλτικής αρχής), χωρίς δικαστική απόφαση και θεωρείται ως ένα μη σωφρονιστικό μέτρο που σκοπό έχει να διευκολύνει την μεταγενέστερη απομάκρυνσή του ατόμου από την επικράτεια. Η έννοια αυτή της διοικητικής κράτησης είναι νέα στην ελληνική αλλά και στις λοιπές ευρωπαϊκές έννομες τάξεις. Εμφανίζεται τις τελευταίες δεκαετίες και αφορά αλλοδαπούς που εισέρχονται ή βρίσκονται χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα σε ένα κράτος. Το θέμα της διοικητικής κράτησης έχει απασχολήσει τα εθνικά δικαστήρια αλλά και τα διεθνή δικαιοδοτικά όργανα, κυρίως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), το οποίο ασχολήθηκε κυρίως με το θέμα της νομιμότητας της κράτησης, τις συνθήκες και την διάρκειά της. Με στόχο να γίνει μια γενική επισκόπηση της κατάστασης της διοικητικής κράτησης γίνεται μια προσπάθεια προσέγγισης της έννοιας και των χαρακτηριστικών της, αλλά και των συνθηκών που δημιουργούνται με την διοικητική κράτηση μέσω της Ελληνικής αλλά και Ευρωπαϊκής νομοθεσίας και νομολογίας.