Ethical implications of AI-driven microtargeting in political campaigns on voter autonomy and democratic processes

H παρούσα εργασία εξετάζει τις περίπλοκες ηθικές συνέπειες που συνοδεύουν την εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στις πρακτικές μικροστόχευσης κατά τη διάρκεια πολιτικών εκστρατειών. Με την πρόοδο των ψηφιακών τεχνολογιών και την εκτεταμένη χρήση των μεγάλων δεδομένων (big data), οι πολιτικοί φορείς έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν τεχνολογίες (ΤΝ) για να σχεδιάζουν και να διανέμουν πολιτικές διαφημίσεις σε ψηφοφόρους, βάσει του ιστορικού περιήγησής τους, των προτιμήσεών τους, και ακόμα και μέσω ψυχογραφικής ανάλυσης. Αν και αυτό αποτελεί ένα εντυπωσιακό τεχνολογικό επίτευγμα, εγείρει σημαντικές ηθικές προκλήσεις σε σχέση με την ατομική αυτονομία, τη συναίνεση, την ιδιωτικότητα, τον έλεγχο επί των προσωπικών δεδομένων, καθώς και τη συνολική υγεία της δημοκρατίας. Το κύριο επιχείρημα που αναπτύσσεται στο δοκίμιο είναι ότι η μικροστόχευση με τη βοήθεια της (ΤΝ) παρότι συχνά προβάλλεται ως μέσο ενίσχυσης της πολιτικής συμμετοχής—έχει στην πραγματικότητα τη δυνατότητα να διαμορφώνει τις αντιλήψεις των ψηφοφόρων και να υπονομεύει την ικανότητά τους να λαμβάνουν ελεύθερες και ενημερωμένες αποφάσεις. Το δοκίμιο διερευνά ιδιαίτερα εξελιγμένες μεθόδους συλλογής δεδομένων χρηστών και πολιτικής στοχευμένης επικοινωνίας μέσω (ΤΝ) για να καταδείξει πώς τα αδιαφανή αλγοριθμικά συστήματα επιτρέπουν στις εκστρατείες να χειραγωγούν γνωστικές και συναισθηματικές ευαισθησίες χωρίς την ενεργή συμμετοχή ή πλήρη επίγνωση των ψηφοφόρων. Η μελέτη αξιοποιεί ηθικές θεωρίες, στοιχεία της δημοκρατίας και σύγχρονα ζητήματα, προκειμένου να αναλύσει την ισορροπία μεταξύ χειραγώγησης και πειστικής πολιτικής επικοινωνίας. Επιπλέον, διερευνά τον τρόπο με τον οποίο η μικροστόχευση επηρεάζει τη δημόσια σφαίρα, καθώς και την ασυνέπεια ή αντίφαση των μηνυμάτων που απευθύνονται σε διαφορετικά κοινά, γεγονός που αποδυναμώνει τον συλλογικό διάλογο, τη διαφάνεια και διαβρώνει τη διαβουλευτική διάσταση της δημοκρατίας. Τέλος, η εργασία τονίζει την ανάγκη επαναπροσδιορισμού του ηθικού πλαισίου εντός του οποίου ασκείται η πολιτική επικοινωνία και καλεί σε λήψη προληπτικών πολιτικών μέτρων με στόχο την ενίσχυση της διαφάνειας, της λογοδοσίας και της ευαισθητοποίησης των πολιτών με σαφώς καθορισμένα ηθικά πρότυπα. Προτείνονται, μεταξύ άλλων, μηχανισμοί ελέγχου αλγορίθμων, καλύτερα ορισμένες πολιτικές για τη χρήση των δεδομένων, νομικές προστασίες και εγγυήσεις ότι η χρήση της ΤΝ θα ενισχύει και όχι θα υπονομεύει τη δημοκρατική συμμετοχή και ακεραιότητα.