Το αδύνατο πένθος στο έργο του Ζακ Ντερριντά και της Τζούντιθ Μπάτλερ

Στην παρούσα διπλωματική ασχολούμαι με την α-δύνατη εργασία του πένθους στο έργο του Ντερριντά και την απαγόρευση του πένθους στο έργο της Μπάτλερ. Παρά τις διαφορές στην προσέγγιση τους και οι δύο φιλόσοφοι θέτουν ως κεντρικό διακύβευμα την ευθύνη για τον άλλο και την άλλη και το καθήκον του πένθους. Εξετάζω πώς μια συνομιλία μεταξύ των δύο έργων μπορεί να μας επιτρέψει να αξιοποιήσουμε το πένθος ως queer μεθοδολογία και να αποτελέσει θεωρητικό εργαλείο για την πολιτισμική κριτική, αφμισβητώντας την κυρίαρχη διανοητότητα που καθορίζει ποιες ζωές αξίζει να πενθηθούν και ποιες όχι, και κατ’ επέκταση ποιες ζωές αξίζει να βιωθούν.