Η προστασία του περιβάλλοντος μέσω της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου: η συμβολή της νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να αναδείξει τη σημασία και την αξία της συμβολής της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σε ζητήματα περιβαλλοντικής προστασίας. Συγκεκριμένα, η παρούσα εργασία, μέσω της μελέτης και της ανάλυσης ενός αριθμού αποφάσεων του Δικαστηρίου, φιλοδοξεί να απαντήσει στο ερώτημα εάν η Σύμβαση και το ΕΔΔΑ, ως αυθεντικός ερμηνευτής της Σύμβασης, μπορούν να παρέχουν ένα ελάχιστο επίπεδο αποτελεσματικής προστασίας του περιβάλλοντος και να παρεμβαίνουν ουσιαστικά στο ζήτημα αυτό μέσω της προστασίας των επιμέρους ατομικών δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται από τη Σύμβαση και το Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο αυτής ( δικαίωμα στη ζωή (άρθρο 2), δικαίωμα στην κατοικία, την ιδιωτική και οικογενειακή ζωή (άρθρο 8), δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης (άρθρο 10), δικαίωμα πραγματικής προσφυγής (άρθρο 13), δικαίωμα στην περιουσία (άρθρο 1 του 1ου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου του 1952) και δικαίωμα στην χρηστή απονομή της δικαιοσύνης (fair trial, άρθρο 6) ).