Κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας (ΚΠΑΑ), σύγχρονες προκλήσεις και προοπτικές

Μετά τη λήξη του δεύτερου Παγκόσμιου Πόλεμου, που άφησε την Ευρώπη έναν ερειπιώνα με εκατόμβες νεκρών, κατέστη σαφής η ανάγκη για μια ευρωπαϊκή «αλλαγή παραδείγματος» τόσο σε οικονομικό, όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Προϊόντος του χρόνου, έγινε φανερό ότι η διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης δεν θα μπορούσε να περιοριστεί αποκλειστικά και μόνον στα πεδία των «χαμηλών πολιτικών», όπως ο τομέας της ενιαίας αγοράς, αλλά το ενοποιητικό εγχείρημα θα έπρεπε να επεκταθεί και στους τομείς των «υψηλών πολιτικών», όπως η εξωτερική πολιτική, η ασφάλεια και η άμυνα. Η Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας (ΚΠΑΑ) αφορά σε μια μακρά, σταδιακή και επίπονη διαδικασία, ώστε η Ευρωπαϊκή Ένωση να αποκτήσει μια κοινή αμυντική και γεωπολιτική ταυτότητα στους τομείς της ασφάλειας και της άμυνας, ξεπερνώντας τις εθνικιστικές ανασχέσεις που παραδοσιακά συνδέονται με τους τομείς αυτούς. Από τις πρωτόλειες προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Συνεργασίας, μέχρι την μεταρρυθμιστική Συνθήκη της Λισσαβόνας, η προσπάθεια για τη δημιουργία μιας κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής ασφάλειας και άμυνας έχει διανύσει σημαντικά βήματα, παραμένοντας, ωστόσο, εντός ενός διακυβερνητικού πλαισίου συνεργασίας. \r\nΣτην αυγή του 21ου αιώνα, οι διεθνείς προκλήσεις είναι τέτοιες, που η Ευρωπαϊκή Ένωση καλείται να απαντήσει στο μεγαλύτερο ίσως διακύβευμα της μέχρι τώρα ιστορίας της, δηλαδή στην προοπτική μιας πολιτικής ολοκλήρωσης.