Κατανοώντας τη διαφθορά

Στο κείμενο, επιχειρείται η σκιαγράφηση του πλαισίου επιστημονικής προσέγγισης του φαινομένου της διαφθοράς, μέσω της διαχείρισης των τριών πυλώνων του, του εννοιολογικού, του πραγματολογικού και του υπολογιστικού. Η «ανακάλυψη» του φαινομένου της διαφθοράς τα τελευταία χρόνια, είναι γεγονός ότι οδήγησε σε συσκοτίσεις (επιστημονικές και μη), τόσο των εννοιολογικών αποδόσεων του φαινομένου, όσο και των αποτυπώσεων του πραγματολογικού του στοιχείου (μορφών του στην πράξη ανά χώρα ανά τον κόσμο), ακόμη δε περισσότερο σε επίπεδο πολιτικών διαχειρίσεων (όχι απαραίτητα αντιμετωπίσεων) των μορφών του φαινομένου ανά τον κόσμο. Συσκοτίσεις που προήλθαν από την τεράστια παραγωγή μελετών του πολυσχιδούς αυτού φαινομένου, από μελετητές ανά τον κόσμο υπηρετούντων διαφορετικές επιστημονικές πειθαρχίες. Με αυτές τις αφετηρίες, στο κείμενο καταγράφεται ο αξιακός βηματισμός μελέτης και ταυτόχρονα αποδέσμευσης των επιστημονικών προσεγγίσεων του πολυσύνθετου και πολυδιάστατου αυτού φαινομένου της διαφθοράς, από εννοιολογικούς περιορισμούς (κατάχρηση δημόσιας θέσης για όφελος, εγκλήματα διαφθοράς) και από εγκλωβισμούς προσεγγίσεων του φαινομένου μεταξύ αξόνων (σημαντικών βεβαίως για συγκεκριμένες μορφές του φαινομένου και για συγκεκριμένες χώρες ανά τον κόσμο), αυτών της ποινικής διάστασης και της οικονομικής επίπτωσης. Τα ζητήματα αυτά, ενισχύονται με την ανάλυση του τρίτου πυλώνα του φαινομένου της διαφθοράς, αυτού του υπολογιστικού (δείκτες μέτρησης), μέσω τόσο της συμβολής του στους άλλους δύο πυλώνες (με νέα ζητήματα όπως ο ιδεότυπος της διαφθοράς και ο homo corruptus), όσο και μέσω του συσχετισμού του φαινομένου της διαφθοράς, με κρίσιμα ζητήματα για τη σύγχρονη περίοδο των κρίσεων-μεταβάσεων, όπως αυτά της ανθρώπινης ανάπτυξης (που αναδεικνύουν δείκτες όπως ο δείκτης Αποτύπωμα Διαφθοράς).