Η επίκληση της γενοκτονίας και η επίλυση του Μεσανατολικού

Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί η ισραηλινοπαλαιστινιακή διαμάχη υπο το ευρύτερο πλαίσιο του Μεσανατολικού ζητήματος. Η στρατιωτική επιχείρηση του Ισραήλ το περασμένο έτος της Λωρίδας της Γάζας έχει προκαλέσει παγκόσμια ανησυχία σχετικά με την τήρηση των διεθνών ανθρωπιστικών κανόνων και τις συνέπειες για την περιφερειακή σταθερότητα μελλοντικά. Η κατηγορία διάπραξης γενοκτονίας προσθέτει μία νέα πτυχή στη διαχρονική διαμαχη. Η ανάλυση επικεντρώνεται στο κατά πόσο η εν λόγω κατηγορία δύναται να λειτουργήσει υπέρ της ειρηνικής διευθέτησης ή να παρακωλύσει τη πορεία προς την επίλυση. Η αρνητική χροιά του όρου, λόγω της σύνδεσης με σοβαρά διεθνή εγκλήματα, εντούτοις μπορεί να λειτουργήσει αποδοτικά ως δίοδος ενίσχυσης της διεθνούς λογοδοσίας. Η μελέτη διαρθρώνεται σε τρία μέρη: Το πρώτο μερός επικεντρώνεται στον ορισμό της έννοιας, την νομική κατοχύρωση και την ποινική δίωξη. Το δεύτερο μέρος μελετά το ιστορικό υπόβαθρο της διαμάχης περνώντας στα πρόσφατα γεγονότα και την παραπομπή της ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου. Το τρίτο μέρος αφορά τη διπλωματική προσέγγιση των κρατών και το ρόλο του Συμβουλίου Ασφαλείας στην διευθέτηση. Η έρευνα καταλήγει πως η χρήση του όρου απαιτεί προσοχή καθώς αφενός ενδυναμώνει την νομική και ηθική καταδίκη όμως αφετέρου ενέχει ο κίνδυνος έξαρσης της διαμάχης. Οι συνέπειες της ορθής χρήσης του όρου εξαρτώνται εν πολλοίς αφενός από την τελική έκδοση απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου στην εξελισσόμενη υπόθεση Νοτίου Αφρικής κατά Ισραήλ και την επακόλουθη απομόνωση ή μη του Ισραήλ και αφετέρου από τις επερχόμενες ανταποκρίσεις των περιφερειακών κρατικών και μη δρώντων.