Συμφωνίες κοινής εκμετάλλευσης και διαχείρισης υδρογονονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο, νομική και πολιτική διάσταση

Αντικείμενο της εργασίας είναι να διερευνήσει την έννοια της κοινής εκμετάλλευσης υποθαλάσσιων ενεργειακών πόρων, με γεωγραφικό επίκεντρο την Ανατολική Μεσόγειο. Κεντρικό επιχείρημα είναι ότι επιλέγεται με σκοπό να κατοχυρωθούν τα κυριαρχικά δικαιώματα και να εξυπηρετηθεί το εθνικό συμφέρον σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο, ενώ παράλληλα οδηγεί σε αποσυμπίεση των γεωπολιτικών εντάσεων και σε πολιτική σταθερότητα, υπό την προϋπόθεση ότι οι εμπλεκόμενοι θεωρούν ότι ωφελούνται από την εν λόγω πρακτική. Αρχικά διερευνάται η έννοια και το νομικό πλαίσιο της κοινής εκμετάλλευσης, το οποίο δεν υποχρεώνει τα κράτη να προβούν σε κοινή διαχείριση των πόρων τους. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται συνοπτικά η κρατική πρακτική, από όπου αντλούνται συμπεράσματα για τα χαρακτηριστικά της κοινής εκμετάλλευσης. Τελικά, εξετάζεται η περίπτωση της Ανατολικής Μεσογείου, στην οποία, οι εξελίξεις στον τομέα της οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών και η ενεργειακή προοπτική, δρουν ως αντίθετοι πόλοι στις πάγιες αντιπαραθέσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη τις τελευταίες δεκαετίες, δημιουργώντας γεωπολιτικές μεταβολές και εξισορροπώντας τις δυνάμεις. Το πλαίσιο της ανάπτυξης ισχυρών οικονομικών συμφερόντων και της εδραίωσης της συνεργασίας, ενισχύεται και από τις συμφωνίες συνεκμετάλλευσης που έχουν προκύψει και που ενδέχεται να προκύψουν στο μέλλον, συμβάλλοντας στην εξομάλυνση των πολιτικών εντάσεων και στην επίτευξη σταθερότητας.