Το ανθρωπιστικό καθεστώς της διεθνούς προστασίας υπηκόων τρίτων χωρών στην Ευρώπη και Ελλάδα μετά την κρίση του 2015

Το ανθρωπιστικό καθεστώς της διεθνούς προστασίας υπηκόων τρίτων χωρών είναι μια συμπληρωματική μορφή προστασίας, που ανήκει στη διακριτική ευχέρεια των κρατών και πηγάζει από το εθνικό δίκαιο. Έχει ως σημείο αναφοράς το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δικαιούχοι είναι όσοι δεν εμπίπτουν στο καθεστώς της διεθνούς προστασίας (καθεστώς πρόσφυγα και επικουρική προστασία). Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η αποσαφήνιση της έννοιας του ανθρωπιστικού καθεστώτος και της παρεχόμενης προστασίας. Στο πρώτο μέρος της εργασίας γίνεται μια συνοπτική παρουσίαση της προσφυγικής και μεταναστευτικής κρίσης από το 2015 και έπειτα. Στη συνέχεια παρουσιάζεται το καθεστώς της διεθνούς προστασίας και η διαδικασία διαμόρφωσης του Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου. Στο δεύτερο μέρος αναλύονται η προσωρινή προστασία που εκκινείται σε περιπτώσεις μαζικής εισροής αιτούντων άσυλο και οι προϋποθέσεις χορήγησης του ανθρωπιστικού καθεστώτος. Τέλος, παρουσιάζεται ο τρόπος που η Ελλάδα και άλλα ευρωπαϊκά κράτη εφαρμόζουν στην εθνική έννομη τάξη τους το ανθρωπιστικό καθεστώς και γίνεται μια αποτίμηση της προστασίας που παρέχεται με αυτό. Η μεθοδολογία της εργασίας βασίστηκε στη μελέτη και ανάλυση πρωτογενών και δευτερογενών πηγών, στην εθνική νομοθεσία, στη νομολογία εθνικών και διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων καθώς και στην πρακτική των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.