Λογοκρισία και αυτολογοκρισία στο ελληνικό θέατρο τα χρόνια της κρίσης

Η παρούσα εργασία, δομείται με σκοπό να ανοιχθεί ένας διάλογος για το ζήτημα της λογοκρισίας στο Ελληνικό θέατρο από τα χρόνια της κρίσης (2009) και έπειτα. Η κυριότερη αιτία προέκυψε, καθώς εκ πρώτης όψεως ένας θεατής, ο οποίος δεν καταπιάνεται με το συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο, θα μπορούσε να απαντήσει, οτι από τη μεταπολίτευση και μετά, δεν παρατηρήθηκε κάποιο γεγονός λογοκρισίας. Αυτό αρχικά φαίνεται εύλογο, καθώς στο μυαλό μας είθισται, να εντυπώνεται ως λογοκρισία, κάθε περιστατικό «κατασταλτικής» μορφής, η οποία εκπορεύεται από τον κρατικό μηχανισμό, ή τη δικαστική εξουσία με μέσο καταστολής είτε την αστυνομία, είτε στα χρόνια της επταετούς χούντας των συνταγματαρχών επιτροπές λογοκρισίας. Όμως, κατά τη μελέτη μας για το συγκεκριμένο ζήτημα, παρατηρήσαμε, ό,τι τελικά το ζήτημα είναι ιδιαίτερα σύνθετο και χρήζει συζήτησης. Και αυτό διότι, ενώ η περίοδος, που εξετάζουμε είναι σχετικά σύντομη, καταφέραμε να συλλέξουμε ένα σύνολο πληροφοριών αρκετό, για να στρέψει το ενδιαφέρον μας στην έρευνα της θεατρικής λογοκρισίας στην ελληνική περιφέρεια. Εντάσσοντας το θέατρο ως οικονομικό προϊόν εντός του καπιταλισμού, κρίνουμε, ό,τι η μορφή του αποκτά οικονομικές και εξουσιαστικές προεκτάσεις. Δίνεται η δυνατότητα σε ισχυρά ιδιωτικά οικονομικά κέντρα, να το χρησιμοποιήσουν για τον πλουτισμό τους, άρα να οφείλουν να αμβλύνουν τις γωνίες της θεματολογίας του, για να μπορεί να καταναλωθεί από το δυνατόν ευρύτερη λαϊκή μάζα. Συνεπώς,θα εξετάσουμε όλες τις διεργασίες, που γίνονται, ώστε είτε οι καλλιτέχνες να αυτολογοκρίνονται, για να μπορούν να εργάζονται σε μεγάλους πολιτιστικούς οργανισμούς, αλλά και τις πολιτικές πολιτισμού, που οδηγούν το θέατρο σε εμπορευματοποίηση και αφωνία. Παράλληλα θα ανακαλύψουμε περιστατικά λογοκρισίας, στα οποία πρωταγωνίστησαν κατά το πρόσφατο παρελθόν παραθρησκευτικές και ακροδεξιές οργανώσεις, με σκοπό την ακύρωση παραστάσεων. Τέλος, θα ερευνήσουμε τις αντιδράσεις, που προέκυψαν από κινηματικούς δρώντες πάνω στο ζήτημα της θεατρικής λογοκρισίας και θα υπογραμμίσουμε τυχόν δράσεις τους, οι οποίες αποτέλεσαν ένα σύγχρονο πολιτιστικό αντιπρόταγμα ενάντια στην κυρίαρχη πολιτική πολιτισμού.