Οι έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και ο δικαστικός έλεγχος: το παράδειγμα των «διασυνοριακών ερευνών»

Στις διασυνοριακές έρευνες η Eυρωπαϊκή Εισαγγελία δεν κινείται με τις αρχές της κλασικής αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής και της αμοιβαίας αναγνώρισης αλλά με ένα αυτόνομο πλαίσιο διασυνεργασίας. Ο επιληφθείς Ευρωπαίος Εντεταλμένος Εισαγγελέας (ΕΕΕ) μπορεί να αναθέσει μέτρο σε βοηθό ΕΕΕ άλλου κράτους μέλους. Το μέτρο ανήκει στο ενωσιακό όργανο της EPPO αλλά εκτελείται με εθνικούς ποινικούς δικονομικούς κανόνες. Στόχος της διπλωματικής εργασίας είναι να εμβαθύνει στη λειτουργία του νεοσύστατου ευρωπαϊκού οργάνου, ιδίως μέσα από τα ακόλουθα κεφάλαια: 1. Λειτουργικές αρμοδιότητες; της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και εφαρμοστέο δίκαιο: «Κίνηση έρευνας», «δικαίωμα ανάληψης της υπόθεσης» 2. Έννοια και λειτουργία των διασυνοριακών ερευνών στην EPPO: το σύστημα της ανάθεσης (άρ. 31). Ρόλοι επιληφθέντος/βοηθού ΕΕΕ - εποπτεία από Μόνιμα Τμήματα. 3. Εφαρμοστέο δίκαιο και αποκλίσεις στην εκτέλεση ερευνητικών μέτρων μεταξύ κρατών μελών. 4. Δικαστική έγκριση κατά το άρθρο 31(3) και δικαστικός έλεγχος: αποκλειστικά εθνικά ένδικα βοηθήματα. 5. Άρθρο 42(1): έλεγχος “πράξεων EPPO με έννομα αποτελέσματα έναντι τρίτων” και τα όριά του στο διασυνοριακό πλαίσιο. 6. Συμπέρασμα: κατακερματισμός του ελέγχου και ανάγκη συστημικής ανάγνωσης προστασίας δικαιωμάτων. 7. Προβληματισμοί από τη νομολογία του ΔΕΕ και του ΕΔΔΑ οφειλόμενοι στις ασάφειες του Κανονισμού (ΕΕ) 2017/1939 της ΕΡΡΟ σχετικά με τα δικαιώματα του υπόπτου/κατηγορουμένου και το παραδεκτό των συλλεχθέντων αποδεικτικών στοιχείων. 8. Συγκριτική/κριτική διάσταση (Γερμανία–Ελλάδα): τι αλλάζει στην πράξη και ποια είναι τα “γκρίζα σημεία”. 9. Εν κατακλείδι, γίνεται αναφορά στις διασυνοριακές έρευνες της ΕΡΡΟ σε τρίτες χώρες καθώς και στις συνεργασίες που αναπτύσσει σταδιακά για τη διευκόλυνσή τους.