Οι έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και ο δικαστικός έλεγχος: το παράδειγμα των «διασυνοριακών ερευνών»

Abstract

Στις διασυνοριακές έρευνες η Eυρωπαϊκή Εισαγγελία δεν κινείται με τις αρχές της κλασικής αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής και της αμοιβαίας αναγνώρισης αλλά με ένα αυτόνομο πλαίσιο διασυνεργασίας. Ο επιληφθείς Ευρωπαίος Εντεταλμένος Εισαγγελέας (ΕΕΕ) μπορεί να αναθέσει μέτρο σε βοηθό ΕΕΕ άλλου κράτους μέλους. Το μέτρο ανήκει στο ενωσιακό όργανο της EPPO αλλά εκτελείται με εθνικούς ποινικούς δικονομικούς κανόνες. Στόχος της διπλωματικής εργασίας είναι να εμβαθύνει στη λειτουργία του νεοσύστατου ευρωπαϊκού οργάνου, ιδίως μέσα από τα ακόλουθα κεφάλαια: 1. Λειτουργικές αρμοδιότητες; της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και εφαρμοστέο δίκαιο: «Κίνηση έρευνας», «δικαίωμα ανάληψης της υπόθεσης» 2. Έννοια και λειτουργία των διασυνοριακών ερευνών στην EPPO: το σύστημα της ανάθεσης (άρ. 31). Ρόλοι επιληφθέντος/βοηθού ΕΕΕ - εποπτεία από Μόνιμα Τμήματα. 3. Εφαρμοστέο δίκαιο και αποκλίσεις στην εκτέλεση ερευνητικών μέτρων μεταξύ κρατών μελών. 4. Δικαστική έγκριση κατά το άρθρο 31(3) και δικαστικός έλεγχος: αποκλειστικά εθνικά ένδικα βοηθήματα. 5. Άρθρο 42(1): έλεγχος “πράξεων EPPO με έννομα αποτελέσματα έναντι τρίτων” και τα όριά του στο διασυνοριακό πλαίσιο. 6. Συμπέρασμα: κατακερματισμός του ελέγχου και ανάγκη συστημικής ανάγνωσης προστασίας δικαιωμάτων. 7. Προβληματισμοί από τη νομολογία του ΔΕΕ και του ΕΔΔΑ οφειλόμενοι στις ασάφειες του Κανονισμού (ΕΕ) 2017/1939 της ΕΡΡΟ σχετικά με τα δικαιώματα του υπόπτου/κατηγορουμένου και το παραδεκτό των συλλεχθέντων αποδεικτικών στοιχείων. 8. Συγκριτική/κριτική διάσταση (Γερμανία–Ελλάδα): τι αλλάζει στην πράξη και ποια είναι τα “γκρίζα σημεία”. 9. Εν κατακλείδι, γίνεται αναφορά στις διασυνοριακές έρευνες της ΕΡΡΟ σε τρίτες χώρες καθώς και στις συνεργασίες που αναπτύσσει σταδιακά για τη διευκόλυνσή τους.In cross-border investigations, the European Public Prosecutor's Office does not operate on the basis of the traditional principles of mutual legal assistance and mutual recognition, but rather on the basis of an autonomous framework for cooperation. The European Delegated Prosecutor (EDP) in charge of the case may assign a measure to an EDP assistant from another Member State. The measure belongs to the EU body of the EPPO but is executed under national criminal procedural rules. The aim of this thesis is to delve deeply into the functioning of the newly established European body, particularly through the following chapters: 1. Functional powers of the European Public Prosecutors Office and applicable law. Investigation motion, right to take over the case. Investigation measures. 2.The concept and functioning of cross-border investigations in the EPPO: the referral system (Article 31). Roles of the EPPO/assistant EPPO - supervision by Permanent Sections. 3. Applicable law and differences in the execution of investigative measures between Member States. 4. Judicial approval under Article 31(3) and judicial review: exclusively national legal remedies. 5. Article 42(1): control of "acts of the EPPO with legal effects vis-à-vis third parties" and its limits in a cross-border context. 6. Conclusion: fragmentation of control and the need for a systematic interpretation of the protection of rights. 7. Concerns arising from the case law of the CJEU and the ECtHR due to ambiguities in Regulation (EU) 2017/1939 of the EPPO concerning the rights of suspects/accused persons and the admissibility of evidence gathered. 8. Comparative-critical dimension (Germany-Greece): what is changing in practice and what are the gray areas? 9. Finally, reference is made to EPPO's cross-border investigations in third countries and the partnerships it is gradually developing to facilitate them.