Επιδοματικές πολιτικές για την αντιμετώπιση της φτώχειας: από τη φιλανθρωπία στην υπολογισμένη βαρβαρότητα

Το θέμα που θα πραγματεύεται η διπλωματική εργασία είναι ο αντίκτυπος των επιδοματικών παροχών στην αντιμετώπιση της φτώχειας. Από το μεσαίωνα, η κυρίαρχη αντίληψη για τη φτώχεια διαμορφώνει και τις ανάλογες παρεμβάσεις. Τη θέση της ελεημοσύνης του μεσαίωνα, παίρνουν ο έλεγχος και η τιμωρία στους αιώνες που ακολουθούν. Η αρχή της «λιγότερης επιλεξιμότητας» διαπνέει τους νόμους των φτωχών του 19ου αιώνα, και τα workhouses, που αποτελούν τον αποκλειστικό φορέα πρόνοιας, διακρίνονται από μία στρατηγική βαρβαρότητα, που θα κάνει τους φτωχούς να εργαστούν οπουδήποτε, από το να προσεγγίσουν τα ιδρύματα αυτά. Σήμερα, μια πολιτική φιλανθρωπίας συμβάλει στην καταστρατήγηση κοινωνικών δικαιωμάτων και τη διαιώνιση ανισοτήτων. Η ελλειμματικότητα των προνοιακών παροχών, σε συνδυασμό με τον έλεγχο πόρων και τη στιγματοποίηση, συνιστούν μια νέα μορφή υπολογισμένης βαρβαρότητας. Μιας βαρβαρότητας που δεν είναι απόλυτη, αλλά ρυθμισμένη ώστε να μην οδηγεί σε μαζικούς θανάτους των φτωχών, αλλά στην διατήρηση του αποκλεισμού τους και τη διαθεσιμότητα τους σε εργασία.