Προγραμματικές συγκλίσεις και αποκλίσεις σοσιαλιστικών και αναρχικών συλλογικοτήτων στην Ελλάδα από το 1877 έως το 1907

Άρα, κατά την άποψή μας, και με βάση τη μελέτη που προηγήθηκε, οι έλληνες σοσιαλιστές και αναρχικοί, έχουν σύνδεση με τις ζυμώσεις και τους αγώνες που αναπτύσσονται στον ελληνικό χώρο. Όπως γράφει και ο Νούτσος, διαδοχικές σοσιαλιστικές οργανώσεις, επιχειρούν να παρέμβουν, στις κινητοποιήσεις της εργατικής τάξης, χωρίς πάντα να αφομοιώνονται από τη μορφή και το στόχο των διεκδικήσεών της. Η αδυναμία τους να γίνουν πλειοψηφικά ρεύματα στην ελληνική κοινωνία της περιόδου αναφοράς μας, ή έστω να παρέμβουν στην κεντρική πολιτική σκηνή, δεν σχετίζεται με κάποιον νηπιακό ουτοπισμό, που εντοπίζεται γενικά στο ελληνικό σοσιαλιστικό κίνημα.