Αντίξοες εμπειρίες παιδικής ηλικίας και χαρακτηρολογικό άγχος: μια ποσοτική μελέτη σε άτομα με ιστορικό ψυχοθεραπείας

Η παρούσα μελέτη διερευνά τη σχέση μεταξύ αντίξοων εμπειριών παιδικής ηλικίας (ΑΕΠΗ) και χαρακτηρολογικού άγχους (trait anxiety) σε ενήλικο πληθυσμό. Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω των ερωτηματολογίων Adverse Childhood Experiences International Questionnaire (ACE-IQ) και State-Trait Anxiety Inventory (STAI), ενώ η στατιστική ανάλυση διεξήχθη με το SPSS. Για τη διερεύνηση της πρώτης ερευνητικής υπόθεσης (Η1), πραγματοποιήθηκε ανάλυση διακύμανσης (ANOVA), εξετάζοντας αν ο αριθμός των κατηγοριών αντίξοων εμπειριών διαφοροποιεί το χαρακτηρολογικό άγχος. Οι συμμετέχοντες κατηγοριοποιήθηκαν σε πέντε ομάδες βάσει του αριθμού των ΑΕΠΗ που είχαν βιώσει (κανένα ΑΕΠΗ έως και τέσσερις κατηγορίες ΑΕΠΗ που έχουν βιωθεί από το ίδιο άτομο). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων (F=0,43, p=0,79). Η υψηλή τιμή p υποδηλώνει ότι ο αριθμός των κατηγοριών ΑΕΠΗ δεν επηρεάζει το επίπεδο του χαρακτηρολογικού άγχους, αντικρούοντας την αρχική υπόθεση. Για τη διερεύνηση της δεύτερης ερευνητικής υπόθεσης (Η2), πραγματοποιήθηκε ανάλυση t-test ανεξαρτήτων δειγμάτων, εξετάζοντας αν η παραμέληση σχετίζεται με υψηλότερο χαρακτηρολογικό άγχος σε σύγκριση με την οικογενειακή δυσλειτουργία. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων (t=0,85, p=0,40), υποδεικνύοντας ότι η παραμέληση δεν αποτελεί ισχυρότερο προγνωστικό παράγοντα χαρακτηρολογικού άγχους σε σχέση με άλλες μορφές ΑΕΠΗ. Για τη διερεύνηση της τρίτης ερευνητικής υπόθεσης (Η3), πραγματοποιήθηκε t-test ανεξαρτήτων δειγμάτων, εξετάζοντας αν η χρονική περίοδος κατά την οποία βιώθηκαν οι ΑΕΠΗ επηρεάζει το επίπεδο του χαρακτηρολογικού άγχους. Οι συμμετέχοντες διαχωρίστηκαν σε δύο ομάδες: εκείνοι που βίωσαν ΑΕΠΗ στην πρώιμη παιδική ηλικία (0-9 ετών) και εκείνοι που τις βίωσαν στην εφηβεία (10-17 ετών). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες της δεύτερης ομάδας είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα επίπεδα χαρακτηρολογικού άγχους (t=-2,17, p=0,04), επιβεβαιώνοντας ότι οι τραυματικές εμπειρίες σε μεγαλύτερη ηλικία έχουν εντονότερη επίδραση λόγω της αυξημένης γνωστικής και συναισθηματικής αντίληψης. Για τη διερεύνηση της τέταρτης ερευνητικής υπόθεσης (Η4), πραγματοποιήθηκε t-test ανεξαρτήτων δειγμάτων, εξετάζοντας αν τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας (26-39 ετών) παρουσιάζουν υψηλότερο χαρακτηρολογικό άγχος σε σχέση με τα άτομα στην αναδυόμενη ενηλικίωση (18-25 ετών). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες με ΑΕΠΗ είχαν σημαντικά υψηλότερο μέσο όρο στο STAI σκορ (100,98 έναντι 71,61, t=0,27, df=98, p=0,02), επιβεβαιώνοντας τη θετική συσχέτιση μεταξύ ΑΕΠΗ και αυξημένου χαρακτηρολογικού άγχους στις μεγαλύτερες ηλικίες. Τα ευρήματα της μελέτης προσφέρουν νέα δεδομένα για τη μακροχρόνια επίδραση των ΑΕΠΗ στο άγχος, ενισχύοντας την ανάγκη για προληπτικές παρεμβάσεις ήδη από την παιδική ηλικία.