Το προφίλ των μετακινούμενων προσφυγικών πληθυσμών από την Ελλάδα στις χώρες της Ευρώπης: το πρόγραμμα μετεγκατάστασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Στο ξέσπασμα της προσφυγικής κρίσης στα τέλη του 2014, περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο πρόσφυγες αιτούντες διεθνούς προστασίας έχουν καταφθάσει μέχρι σήμερα στο Ευρωπαϊκό έδαφος προς αναζήτηση ασύλου. Με σκοπό την διαχείριση του τεράστιου όγκου των προσφυγικών αφίξεων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έθεσε υπο λειτουργία το Πρόγραμμα Μετεγκατάστασης και τον αναθεωρημένο Κανονισμό Δουβλίνο ΙΙΙ για την οικογενειακή επανένωση των προσφύγων, πολιτικές που προέβλεπαν στην αποσυμφόρηση των χωρών πρώτης υποδοχής προσφυγικού πληθυσμού, όπως η Ελλάδα και η Ιταλία από την αποκλειστική ευθύνη της διαχείρισης της ανθρωπιστικής κρίσης, με την μεταφορά μεγάλου αριθμού αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη. Η παρούσα μελέτη, εξετάζει το προφίλ των προσφύγων που έχουν μεταφερθεί και μέσα από την έρευνα των παρατηρούμενων συχνοτήτων φανερώνει τον τρόπο με τον οποίο λειτούργησαν στην πράξη οι πολιτικές μεταφοράς προσφυγικού πληθυσμού στα κράτη μέλη, διαπιστώνοντας πως η κοινή μεταναστευτική πολιτική που εφαρμόσθηκε δεν τήρησε τους όρους της διαφάνειας και της φερεγγυότητας που προβλέπονταν από την διαδικασία επιλογής προσφύγων. Στις διαδικασίες μεταφοράς προσφυγικού πληθυσμού, υπάρχει ένα συγκεκριμένο προσφυγικό προφίλ το οποίο γίνεται δεκτό προς μεταφορά ανάλογα με τα κριτήρια που θέτει η κάθε χώρα και τις ανάγκες που επιθυμεί να καλύψει στον οικονομικό και κοινωνικό της επίπεδο. Συνεπώς, η σπουδαιότητα της έρευνας και της κοινωνιολογικής ανάλυσης, έγκειτο στο γεγονός της αμφισβήτησης του αρχικού σκοπού των πολιτικών διαχείρισης των προσφυγικών αφίξεων καθώς οι ευρωπαϊκές κοινωνίες στόχευσαν περισσότερο στα οικονομικά οφέλη της αποδοχής νέου πληθυσμού και δευτερευόντως στην περίθαλψη και την φροντίδα των εκτοπισμένων προσφύγων.