Η ισότητα των δυο φύλων στην ΕΕ : (Νομοθεσία – Νομολογία – Πολιτικές)‘Από την αρχή της ισότητας αμοιβών, στην αρχή των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης’

Σημαντικός είναι ο όγκος της ευρωπαϊκής νομοθεσίας που θεσπίστηκε τα τελευταία εξήντα έτη για την αντιμετώπιση των διακρίσεων λόγω φύλου σε ότι αφορά τις αμοιβές και τις συνθήκες εργασίας. Με την πάροδο των ετών, η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου συνέβαλε στη διασαφήνιση και την ενίσχυση του εν λόγω νομικού πλαισίου μέσω της συστηματικής ερμηνείας αφενός του άρθρου 119 ΣυνθΕΟΚ, αφετέρου της οδηγίας 76/207 περί ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στην απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση και τις συνθήκες εργασίας. Σήμερα πια, η ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, αποτελεί γενική αρχή του δικαίου της ΕΕ, αναγνωρίζεται ως ένας από τους βασικούς στόχους της και καταβάλλονται προσπάθειες για την ενσωμάτωση της οπτικής του φύλου σε όλες τους τομείς δραστηριοτήτων της. Η παρούσα εργασία βασίζεται στην παραδοχή ότι η θέση των Ευρωπαίων γυναικών στην οικονομική, κοινωνική και πολιτική ζωή, παρά τη θεσμική κατοχύρωση των δικαιωμάτων περί ισότητας, δε συνοδεύεται από ισότητα ευκαιριών. Έχοντας αυτή την αφετηρία, οι Ευρωπαϊκές Κοινότητες από της ιδρύσεώς τους καταβάλλουν προσπάθειες να μετουσιώσουν σε πράξη το αίτημα της ισότητας των φύλων αρχικά στον οικονομικό τομέα και έπειτα στον κοινωνικό. Έτσι διαμορφώνεται ένα ευρύτερο πλαίσιο, όπου τις νομοθετικές ρυθμίσεις έρχονται να συμπληρώσουν πληθώρα πολιτικών (προγράμματα δράσης, θετικά μέτρα, gender mainstreaming) που στόχο έχουν να ρυθμίσουν το ζήτημα της ισότητας των φύλων στον χώρο της απασχόλησης ενδυναμώνοντας το γυναικείο φύλο. Σκοπός της εργασίας είναι να καταφανεί μέσω της συνοπτικής παρουσίασης της νομολογίας του ΔΕΚ/ΔΕΕ αλλά και των πολιτικών ισότητας που υιοθέτησε η ΕΕ, η διαδρομή που έχει διανύσει η ισότητα των δυο φύλων στον τομέα της εργασίας αλλά και τα κενά που εξακολουθούν να υφίστανται και πλήττουν κυρίως τις γυναίκες.