Πολιτικά κόμματα και νεολαιίστικο κίνημα, η περίπτωση της Ελλάδας, 2006-2015

Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήσαμε την σχέση των πολιτικών κομμάτων και του νεολαιίστικου κινήματος την περίοδο 2006-2015. Η σχέση των κινημάτων της νεολαίας με τα πολιτικά κόμματα την περίοδο 2006-2015 στην Ελλάδα ήταν πολύπλοκη και εξελίχθηκε δυναμικά, επηρεασμένη από μια σειρά κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών παραγόντων, κυρίως με βάση την οικονομική κρίση που ξέσπασε από το 2008 και έπειτα. Οι βασικές φάσεις και τάσεις αυτής της σχέσης ήταν το φοιτητικό κίνημα της περιόδου 2006-2007, η νεανική εξέγερση μετά την δολοφονία του δεκαπεντάχρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, η παρουσία της νεολαίας στα κινήματα που έλαβαν χώρα στην οικονομική κρίση και η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ έως την εκλογή του την περίοδο 2012-2015. Την περίοδο 2006-2007 οι φοιτητικές κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν κατά της συνταγματικής αναθεώρησης του άρθρου 16 που ουσιαστικά άνοιγε τον δρόμο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Τα κόμματα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς αντέδρασαν θετικά στο κίνημα, και με καθυστερημένη αλλά θετική αντίδραση αντιμετώπισε το κίνημα και το ΚΚΕ. Το ΣΥΡΙΖΑ επίσης κράτησε θετική στάση. Οι νεολαίες των παραπάνω κομμάτων κράτησαν ηγετικό ρόλο στο κίνημα. Ενάμιση χρόνο μετά δολοφονείται ο δεκαπεντάχρονος μαθητής στην περιοχή των Εξαρχείων από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα. Το γεγονός αυτό πυροδότησε μια σειρά από μαζικές διαδηλώσεις της νεολαίας που χαρακτηρίστηκαν από έντονα επεισόδια βίας και σκληρή αντιμετώπιση από της δυνάμεις καταστολής του κράτους. Τα αριστερά κόμματα στήριξαν τη νεολαία, κυρίως το ΣΥΡΙΖΑ και η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά, αλλά και το ΚΚΕ παίρνοντας όμως αποστάσεις από τον ανατρεπτικό χαρακτήρα του κινήματος. Η επόμενη φάση περιλαμβάνει την περίοδο της οικονομικής κρίσης και τα κινήματα των «πλατειών» με βασικό πρωταγωνιστή το ΣΥΡΙΖΑ και εν γένει την Αριστερά και σε ξεχωριστές κινητοποιήσεις το ΚΚΕ. Η συμμετοχή της νεολαίας σε αυτά τα κινήματα δημιούργησε δυσφορία απέναντι στα παραδοσιακά πολιτικά κόμματα, και μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ φάνηκε να κερδίζει από αυτή την αντίδραση, προβάλλοντας ως αντιμνημονιακή δύναμη. Επιπλέον το φοιτητικό κίνημα την περίοδο εκείνη βρισκόταν σε μια κρίσιμη καμπή. Τέλος θα δούμε πώς η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία το 2015 συνδέθηκε με την κινηματική νεολαία. Σε αυτήν την περίπτωση η σχέση της νεολαίας με τα κόμματα έγινε πιο πολιτικοποιημένη, εφόσον οι νέοι συνειδητοποίησαν πως τα προβλήματα της ανεργίας, της φτώχιας και του αβέβαιου μέλλοντος είχαν διογκωθεί από την κακή διαχείριση των κυβερνώντων και όφειλαν να το αντιμετωπίσουν.