Η αποτύπωση της υπηρέτριας στις ταινίες του παλαιού ελληνικού κινηματογράφου: κοινωνιολογικές προσεγγίσεις

Σκοπός της παρούσας διπλωματικής διατριβής είναι μία κοινωνιολογική προσέγγιση της εμφάνισης των υπηρετριών ως ρόλων στις ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου (1949-1978) με σημείο αναφοράς τα στερεότυπα που συνδέονται με το επάγγελμα αυτό. Μέσω της ανάλυσης περιεχομένου 180 ταινιών επιχειρούμε να διερευνήσουμε κατά πόσο τα στερεότυπα για τις υπηρέτριες αναπαράγονται μέσω του κινηματογράφου, καθώς και αν η συχνή αυτή αναπαραγωγή αποτελεί παράγοντα ενίσχυσης και διαιώνισης των υπαρχόντων στερεοτύπων. Η έντονη επιθυμία για σύναψη γάμου, το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, η παραβατική συμπεριφορά είναι μερικά μόνο από τα στερεότυπα που εντοπίσαμε να επαναλαμβάνονται στις ταινίες. Ας μη λησμονούμε ότι τα στερεότυπα εμφανίζονται εντός του κοινωνικού συνόλου, οπότε δεν θα μπορούσαν να μην αναπαράγονται και στον κινηματογράφο, ο οποίος αποτελεί αντικατοπτρισμό της.