Βιομετρική παρακολούθηση μέσω τεχνητής νοημοσύνης

Η τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ) αποτελεί ένα ραγδαία αναπτυσσόμενο εργαλείο με διττή φύση. Πρόκειται για ένα εργαλείο, που προσφέρει μεν σημαντικά οφέλη, εγείρει δε ηθικά και νομικά ζητήματα. Η χρήση συστημάτων ΤΝ για τη βιομετρική παρακολούθηση διέπεται από ένα νέο νομικό πλαίσιο, έναν νέο Κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο πλαίσιο αυτό, με την παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζονται οι ορισμοί, το κανονιστικό περιβάλλον και η νομολογία που σχετίζονται με τη βιομετρική παρακολούθηση με τη χρήση ΤΝ, ιδίως από τις αρχές επιβολής του νόμου και τις υπηρεσίες εθνικής ασφάλειας. Καθώς αναλύονται οι ρυθμίσεις του Κανονισμού για την ΤΝ, παρατηρείται ότι ισχύει γενική απαγόρευση στην χρήση συστημάτων βιομετρικής παρακολούθησης σε δημόσιους χώρους σε πραγματικό χρόνο, εκτός από αυστηρά καθορισμένες εξαιρέσεις για σκοπούς επιβολής του νόμου με τις απαραίτητες διασφαλίσεις, ενώ η χρήση για λόγους εθνικής ασφάλειας εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής του Κανονισμού. Σε συνδυασμό με σχετική νομολογία του ΔΕΕ και του ΕΔΔΑ, επισημαίνεται η πολυπλοκότητα της ισχύουσας νομοθεσίας, τη στιγμή που υφίσταται ανάγκη, για σαφές και ανθρωποκεντρικό νομικό πλαίσιο που να διασφαλίζει την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και την χρήση των τεχνολογιών ΤΝ από τις αρχές επιβολής του νόμου και τις υπηρεσίες εθνικής ασφάλειας σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας.