Γραφειοκρατία και διοικητική μεταρρύθμιση

Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι το φαινόμενο της γραφειοκρατίας, εστιάζοντας αρχικά στην εμφάνισή του ως τρόπου οργάνωσης ενός κράτους, απαραίτητου για την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, και στη μετέπειτα εξέλιξη και ταύτισή του με την αναποτελεσματικότητα της Δημόσιας Διοίκησης. Αναφορικά με τη χώρα μας, μέσα από μια σύντομη ιστορική αναδρομή γίνεται προσπάθεια να αναδειχθεί το εάν και με ποιο τρόπο εφαρμόστηκε η γραφειοκρατία, ως τρόπος οργάνωσης του κράτους, καταδεικνύοντας στη συνέχεια τους παράγοντες που συνετέλεσαν στην ταύτισή της με τη δυσλειτουργία και την παθογένεια του δημόσιου τομέα. Το Νέο Δημόσιο Μάνατζμεντ προέβαλε ως η ενδεδειγμένη λύση για την αναγέννηση του δημόσιου τομέα και τη συμπόρευσή του με τις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης, χωρίς να στερείται όμως αρνητικής κριτικής, με αποτέλεσμα την εμφάνιση ενός νέου ρεύματος, της Διακυβέρνησης. Ενδεχομένως, βέβαια, ούτε η Διακυβέρνηση να μπορέσει να επιφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Ίσως η αιτία της αποτυχίας των μέχρι τώρα προσπαθειών για την πάταξη της κακώς εννοούμενης γραφειοκρατίας θα πρέπει να αναζητηθεί στο πολιτικό κόστος.