Οι αρχές της αξιοκρατίας, της ισότητας και της διαφάνειας στη στελέχωση του ανθρώπινου δυναμικού του ευρύτερου δημόσιου τομέα (μελέτες περίπτωσης Ελλάδα και Ευρώπη)

Η παρούσα εργασία εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο οι αρχές της αξιοκρατίας, της ισότητας και της διαφάνειας περιλαμβάνονται στο θεσμικό πλαίσιο της στελέχωσης του ανθρώπινου δυναμικού στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Επιπροσθέτως, μελετά την εφαρμογή αυτών μέσω των διαδικασιών που υιοθετούνται στα συστήματα προσλήψεων. Η εργασία εστιάζει κυρίως στην ελληνική δημόσια διοίκηση ενώ παραθέτει παράλληλα τα αντίστοιχα συστήματα της Κύπρου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αρχικά, αναλύεται το συνταγματικό και νομοθετικό πλαίσιο της Ελλάδας, το οποίο θέτει τις βάσεις για την αντικειμενική και αδιάβλητη επιλογή προσωπικού, μέσω θεσμών όπως το Α.Σ.Ε.Π. και διαδικασιών όπως ο ετήσιος προγραμματισμός προσλήψεων και οι πανελλήνιοι γραπτοί διαγωνισμοί. Παράλληλα, επισημαίνονται οι προκλήσεις που εξακολουθούν να υφίστανται, όπως η ύπαρξη των κατ’ εξαίρεση διαδικασιών, οι οποίες υπονομεύουν εν μέρει την ορθή εφαρμογή των αρχών αυτών. Στη συνέχεια, παρουσιάζονται οι διαδικασίες στελέχωσης των δημοσίων διοικήσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και του τρόπου με τον οποίο έχουν ενσωματώσει τις αρχές της ισότητας, της διαφάνειας και της αξιοκρατίας σε αυτές. Η συγκριτική αυτή παράθεση συμβάλλει στην ανάδειξη ομοιοτήτων και διαφορών μεταξύ των συστημάτων, ενώ παράλληλα επισημαίνει πιθανές μεταρρυθμιστικές κατευθύνσεις για τη βελτίωση του ελληνικού μοντέλου διοίκησης. Τέλος, η εργασία καταδεικνύει ότι, παρά τα θεσμικά εχέγγυα και τη σημαντική πρόοδο των τελευταίων δεκαετιών, η ουσιαστική εφαρμογή των αρχών της ισότητας, της αξιοκρατίας και της διαφάνειας απαιτεί τη συνεχή ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, σταθερό πολιτικό προσανατολισμό και διοικητική κουλτούρα που υποστηρίζει την ακεραιότητα και τη λογοδοσία. Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε κατά την εκπόνηση της εργασίας είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση. Ως εκ τούτου, εξετάστηκαν νομοθετικά κείμενα, η ερμηνεία αυτών, επιστημονικά συγγράμματα, επιστημονικές δημοσιεύσεις και πρακτικά συνεδρίων. Στους περιορισμούς της έρευνας μπορεί να συμπεριληφθεί η έλλειψη ποσοτικών δεδομένων που θα συνέβαλαν στην ακρίβεια αυτής.