« "Όταν η δουλειά σκοτώνει”: το παράδειγμα των αυτοκτονιών στη France Telecom και οι κοινωνιολογικές ερμηνείες των ψυχοκοινωνικών κινδύνων στους χώρους εργασίας»

Το άρθρο εξετάζει την άνοδο των ψυχοκοινωνικών κινδύνων στους χώρους εργασίας μέσα από το παράδειγμα των αυτοκτονιών στη France Telecom, αναδεικνύοντας πώς το «εκσυγχρονιστικό μάνατζμεντ» και οι νέες μορφές οργάνωσης της εργασίας εντείνουν την εργασιακή οδύνη. Η συγγραφέας δείχνει ότι η υποκειμενικότητα των εργαζομένων—παλαιότερα καταπιεσμένη στο τεϊλορικό μοντέλο—σήμερα κινητοποιείται συστηματικά από τις επιχειρήσεις ως πόρος παραγωγικότητας, ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί βαθιά «υποκειμενική επισφάλεια». Οι ιδιωτικοποιήσεις, οι υποχρεωτικές μετακινήσεις, ο αυξανόμενος έλεγχος, η εντατικοποίηση της εργασίας και η απώλεια επαγγελματικής ταυτότητας οδηγούν σε φαινόμενα στρες, εξουθένωσης και ακόμη και αυτοκτονιών, επιβεβαιώνοντας ότι τα προβλήματα αυτά δεν είναι ατομικά, αλλά προϊόντα της σύγχρονης οργανωσιακής κουλτούρας και των πρακτικών διοίκησης.