Οι άριστοι, η ισοπέδωση και η δημοκρατία: οι εχθροί της ισότητας και οι αντιφάσεις τους κατά τον Σταύρο Κωνσταντακόπουλο

Δὲν γνωρίζουμε μὲ βεβαιότητα ἂν ἡ κεφαλαιοκρατία εἶναι ἕνα ἀντιφατικὸ σύστημα, ὅπως ὑποστήριζε ὁ Κὰρλ Μάρξ. Σίγουρα ὅμως οἱ ὑποστηρικτές της δὲν ἀποφεύγουν τὸν σκόπελο τῆς ἀντίφασης. Ὅσο καλοπροαίρετα καὶ ἂν δοῦμε, π.χ., τοὺς φίλους τῆς κεφαλαιοκρατίας ποὺ καταφέρονται κατὰ τῆς ἰσότητας, ἀκόμη κι ἂν υἱοθετήσουμε τὶς εὐνοϊκότερες ἀναγνώσεις τους, δὲν τοὺς γλυτώνουμε ἀπὸ ἀντιφάσεις. Ἡ ἰσότητα, γιὰ τοὺς ἐχθρούς της, εἶναι εἴτε μιὰ ψευδαίσθηση εἴτε μιὰ ἐπικίνδυνη πραγματικότητα. Ἂν εἶναι ψευδαίσθηση, ματαιοπονοῦν ὅσοι θέλουν νὰ ἐμποδίσουν τὴν ἀνισότητα τῆς φύσης νὰ ἐκφρασθεῖ καὶ ὡς κοινωνικὴ ἀνισότητα. Ἂν ἡ ἰσότητα εἶναι, ἀντιθέτως, μιὰ πραγματικότητα ̶ ἔστω ἡ πραγματικότητα μιᾶς ψευδαίσθησης ̶ , οἱ πολέμιοί της ἐκτιμοῦν, ὅτι εἶναι μιὰ ἐπικίνδυνη πραγματικότητα, τὴν ὁποία πρέπει νὰ ἐμποδίσουμε νὰ ἐκφρασθεῖ ὡς κοινωνικὴ ἰσότητα. Στὶς δύο περιπτώσεις, οἱ ἐχθροὶ τῆς ἰσότητας ἀντιφάσκουν. Αὐτὸ ὑπῆρξε, θαρρῶ, τὸ βασικὸ θέμα τοῦ ἐπιστημονικοῦ ἔργου τοῦ Σταύρου Κωνσταντακόπουλου.