Η εύλογη χρηματική ικανοποίηση του άρθρου 932 ΑΚ και ο αναιρετικός έλεγχός της σε σχέση με την αρχή της αναλογικότητας

Η παρούσα διπλωματική εργασία αναφέρεται στο εάν η αρχή της αναλογικότητας, όπως προβλέπεται στη διάταξη του άρθρου 25 παρ. 1 περ. δ' του Συντάγματος και στις διατάξεις της ΕΣΔΑ, μπορεί να εφαρμοστεί μόνο όταν ελέγχονται οι νόμοι για την αντισυνταγματικότητα τους παρεμπιπτόντως ή εάν ο δικαστής μπορεί απευθείας να εφαρμόσει την αρχή της αναλογικότητας όταν κρίνει περί εύλογης χρηματικής ικανοποίησης σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 932 ΑΚ έτσι ώστε σ’ αυτή την περίπτωση η πλημμέλεια του να ελέγχεται αναιρετικά από το Ακυρωτικό Δικαστήριο. Για να απαντηθεί αυτό το ερώτημα στο πρώτο μέρος της εργασίας αναλύεται ο αναιρετικός έλεγχος με τα επιμέρους κρίσιμα ζητήματα του, στο δεύτερο μέρος η έννοια της εύλογης χρηματικής ικανοποίησης του άρθρου 932 ΑΚ και πως αυτή θεμελιώνεται νομικά, και στο τρίτο μέρος εξετάζεται η αρχή της αναλογικότητας θεωρητικά αλλά και σε μέσα από τη νομολογία του ανώτατου δικαστηρίου. Αποτέλεσμα της έρευνας είναι πως παρόλες τις μεγάλες διακυμάνσεις της νομολογίας σήμερα ο Άρειος Πάγος κρίνει το «εύλογο» με την ευθεία επίκληση και εφαρμογή της αρχής αναλογικότητας. Ωστόσο, όπως αναλύεται στην εργασία κατά την άποψη του γράφοντος και της πλειοψηφίας της θεωρίας δεν θα πρέπει να τίθεται ως βάση της αναίρεσης η απευθείας παραβίαση της αρχής αναλογικότητας του άρθρου 25 παρ. 1 του Συντάγματος.