Οι Έλληνες Εβραίοι από το 1944 και στα πρώτα χρόνια της «Καχεκτικής Δημοκρατίας»: πολιτικές του ελληνικού κράτους, προσλήψεις και μετανάστευση

Η παρούσα εργασία έχει ως αφετηρία την αναντιστοιχία μεταξύ της πολύ συστηματικής μελέτης σχετικά με την ζωή των Ελλήνων Εβραίων έως και το Ολοκαύτωμα και της αρκετά πιο ελλιπούς μελέτης των συνθηκών ζωής τους έκτοτε. Γίνεται προσπάθεια να αποτυπωθεί και να αποτιμηθεί ο τρόπος με τον οποίο ο κρατικός μηχανισμός επιχείρησε να προσεγγίσει το Εβραϊκό ζήτημα κυρίως μέσα από νομοθετικές πρωτοβουλίες. Την έρευνα θα απασχολήσουν επίσης, ο βαθμός και ο τρόπος με τον οποίο οι νόμοι αυτοί εφαρμόστηκαν, αλλά και η στάση που κράτησαν θεσμοί, όπως η Δικαιοσύνη. Ερευνάται, επίσης, η σχέση μεταξύ των παραπάνω και της μαζικής εξόδου των Ελλήνων Εβραίων από τη χώρα, με έμφαση στη μετανάστευση προς το νεοσύστατο κράτος του Ισραήλ. Βασικά μεθοδολογικά εργαλεία αποτελούν: η μελέτη των ΦΕΚ που εκδόθηκαν στο διάστημα 1944-1967, η ανάγνωση άρθρων στον Τύπο της εποχής και η διασταύρωση των πληροφοριών που παρέχονται δευτερογενώς, μαρτυρίες που εμφανίζονται από την έρευνα ποικίλων πηγών και η μελέτη της δευτερογενούς βιβλιογραφίας. Τα παραπάνω τίθενται σε αντιπαράθεση στο παρακάτω κείμενο έτσι, ώστε να καταστεί εμφανής ο τρόπος με το οποίο οι νόμοι εφαρμόζονταν ή παρακάμπτονταν, οι παραλείψεις τους, οι αντιδράσεις που αυτοί δημιούργησαν, τα κωλύματα που παρουσιάστηκαν, και τελικά, τα μέσα τα οποία επιστρατεύθηκαν για να παρακαμφθούν, είτε τα προβλήματα, είτε οι ίδιοι οι νόμοι.