Νυχτερινή "λαϊκή" διασκέδαση των νέων : μια ανθρωπολογική προσέγγιση

Η εν λόγω διατριβή διερευνά τις διαστάσεις και ποιότητες της "λαϊκής" νυχτερινής διασκέδασης των νέων, με κύριο τόπο εκδήλωσής της, την κεντρική πλατεία της περιοχής του Μπουρναζιού, η οποία λειτουργεί από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 ως ένα συγκρότημα νυχτερινής διασκέδασης του Δήμου Περιστερίου της Δυτικής Αττικής. Ως κεντρική αφετηρία και κεντρικό αντιπροσωπευτικό δείγμα "λαϊκού" νυχτερινού μαγαζιού και χώρου νυχτερινού κλάμπινγκ της περιοχής, εντοπίζεται το είδος κλαμπ που έχει επικρατήσει με την ονομασία "ελληνάδικο". Το "ελληνάδικο" κατάφερε να επικρατήσει στις δυο τελευταίες δεκαετίες (1990-2000) ως κεντρικός χώρος διασκέδασης και επιτέλεσης του μεσογειακού-ανατολίτικου στοιχείου στη βάση της χρήσης δημώδους και "λαϊκής" μουσικής και με κεντρικό-δημοφιλή χορό το τσιφτετέλι. Εκτός από την κοινωνικο-αισθητική δομή διαφορετικών τύπων "ελληνάδικου", μελετώνται παράλληλα οι διαφορετικές "λαϊκότητες" που κατανέμονται σε διαφορετικά "ελληνάδικα", οι συναισθαντικότητες και οι συναισθηματικές ποιότητες της "λαϊκής" Νύχτας, οι ερωτικο-σεξουαλικές αισθήσεις (καύλα-ερωτικό πάθος), οι διαχρονικές συναισθηματικές δομές (πόνος, τρέλα), οι υλιστικές κοσμολογίες και οι συναισθήσεις υπέρβασης του ορίου, μέσα από τις επιτελέσεις του φύλου και της σεξουαλικότητας των υποκειμένων, όπως και μέσα από το χορό, τη μουσική, το τραγούδι, τη μέθη και την ερωτική, παιγνιδιστική επικοινωνία. Σκιαγραφείται με άλλα λόγια, με μια ανθρωπολογία της νυχτερινής διασκέδασης, η ατμόσφαιρα της "λαϊκής" Νύχτας μιας χαρακτηριστικής εποχής, ως κομβική πολιτισμική περιοχή του λαϊκού πολιτισμού της Ελλάδας και αναδεικνύονται οι όψεις ενός, συχνά ταξικού και ατομικιστικού πολιτισμού, που αναπτύσσονται, διατηρούνται και αναπαράγονται μέσα από εκφραστικές αυθεντικότητες και μοναχικές επιτελέσεις.