Πολιτικές της οδύνης στο λιμό της Αθήνας το χειμώνα 1941-42

Η εργασία αυτή στηρίζεται στη διερεύνηση της δυναμικής των συναισθημάτων στο πεδίο της πολιτικής ζωής. Με επίκεντρο το λιμό της Αθήνας το χειμώνα 1941-42 επιχειρεί να φωτίσει, πώς μπορεί η οδύνη του θανάτου να αποτελέσει κίνητρο ανασυγκρότησης των διαρρηγμένων δεσμών της ανθρώπινης κοινότητας. Πρόκειται για μια απόπειρα ανάδειξης των όρων της δύναμης του κοινοτισμού και της αλληλεγγύης που ενέπνευσαν τη δράση των ανθρώπων σε εξαιρετικά εχθρικές και απειλητικές για την ύπαρξη συνθήκες. Η μνήμη της κινητοποίησης του ελληνικού λαού στην Αθήνα της Κατοχής είναι επίκαιρη στο πλαίσιο της διαρκούς σύγκρουσης για την εξουσία ορισμού του ευρωπαϊκού κόσμου, που έλαβε αποτρόπαιες διαστάσεις στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.