Πτυχές και όψεις της ιστοριογραφίας της περιόδου 1917-1920: "η δικτατορία των φιλελευθέρων"

Η παρούσα μελέτη θα επιχειρήσει να προσεγγίσει την περίοδο 1917–1920 και να φωτίσει ιστοριογραφικές πτυχές και όψεις της μέσα από μελέτες που συνδέονται με την εν λόγω περίοδο. Πιο συγκεκριμένα η μελέτη πραγματεύεται, βάσει των ιστορικών ευρημάτων, τα χαρακτηριστικά άσκησης της εξουσίας της Βενιζελικής παράταξης καθώς και την δοκιμότερη δυνατή ερμηνευτική προσέγγιση της. Πρόκειται για την περίοδο όχι της εθνικής συμφιλίωσης αλλά της συνέχειας του εθνικού διχασμού ο οποίος υπήρξε απόκοτο της διαφωνίας Βενιζέλου και Κωνσταντίνου σε σχέση με την εξωτερική πολιτική της χώρας, τη συμμετοχή ή μη στον Α΄Παγκόσμιο πόλεμο. Η διαφωνία αυτή εξελίχθηκε σε ακήρυχτο εμφύλιο πόλεμο κατά την περίοδο 1915-1917 ο οποίος συνεχίστηκε και μετά την επικράτηση, με την αρωγή του ξένου παράγοντα-των Συμμαχικών Δυνάμεων, της Βενιζελικής παράταξης που άσκησε την εξουσία με τρόπο τυπικά συνταγματικό αλλά ουσιαστικά υπερσυνταγματικό-δικτατορικό. Οι υπο μελέτη ιστοριογραφικές πηγές αντιμετωπίστηκαν ως ιστορικά αξιοποιήσιμες, υποτιμημένες και πιθανά ικανές να αποτελέσουν αφετηρία νέων συζήτησεων, προβληματισμών και αναστοχασμού γύρω από την εποχή στην οποία αναφέρονται αλλά και του τρόπου αποτύπωσης και ερμηνείας της.