Προσεγγίσεις του εσωτερικού «Άλλου»: οικειοποίηση ρομ στοιχείων από μη Ρομά

Η παρούσα εργασία επιχειρεί να προσεγγίσει με ποιους τρόπους οι Ρομά γίνονται αντιληπτοί ως ετερότητα εντός του ελληνικού εθνικού κράτους, μέσα από τη συσχέτισή τους με τους μη Ρομά. Παρουσιάζονται ορισμένες μορφές πολιτικής αντιμετώπισης πληθυσμών εντός της ελληνικής κοινωνίας και παραδείγματα αυτών, όπως συνέβη με μορφές καταστολής και επιτήρησης, προκειμένου να επιτευχθεί εθνική ομοιομορφία και συνοχή. Σε αυτό το πλαίσιο, ο πληθυσμός των Ρομά εκτιμάται ότι αποτελεί μία κατεξοχήν περίπτωση διαφορετικότητας εντός της ελληνικής κοινωνίας, ένας «εσωτερικός Άλλος», ο οποίος βρίσκεται και καθορίζεται από το κοινωνικό περιθώριο διαχρονικά. Μορφές ορατότητας που «παρέχονται» στους Ρομά, εκτιμάται ότι έχουν συχνά διαστρεβλωτικό χαρακτήρα και βρίσκονται σε άμεση συσχέτιση με την συνθήκη της κοινωνικής περιθωριοποίησης στην οποία βρίσκονται. Παρουσιάζεται επίσης το ζήτημα της κατασκευής της ετερότητας μέσω της αναπαράστασης και των στερεοτύπων τα οποία χρησιμοποιούνται κατά κόρον από την δυτική σκέψη σε μία προσπάθεια να κατανοήσουν και να ερμηνεύσουν τι είναι οι Ρομά. Τέλος, γίνεται λόγος για το ζήτημα της πολιτισμικής οικειοποίησης ως αναλυτικό εργαλείο, προκειμένου να κατανοηθούν νέες μορφές επανεφεύρεσης και ορατότητας της Τσιγγανικότητας. Σε εθνογραφικό επίπεδο, πραγματοποιήθηκε επιτόπια έρευνα με μη Ρομά καλλιτέχνες, προκειμένου να εντοπιστούν οι διαπολιτισμικές και διαπροσωπικές συνδέσεις ανάμεσα σε Ρομά και μη Ρομά. Παρατηρείται ότι υπάρχει διάκριση μεταξύ του κοινωνικού και του πολιτισμικού, ως αποτέλεσμα της ποιότητας των σχέσεων που αναπτύσσονται. Επιπλέον, η οικειοποίηση των Ρομ στοιχείων από μη Ρομά, όπως εστιάζεται στην έρευνα, ενδέχεται να υποδηλώνει ένα πλαίσιο διαπολιτισμικότητας με σαφείς εξουσιαστικές διαστάσεις.