Η πρόσβαση των αστέγων σε υπηρεσίες υγείας

Το δικαίωμα στην στέγαση και το δικαίωμα στην υγεία αποτελούν δύο καθολικά ανθρώπινα δικαιώματα με βάση την Οικουμενική Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών. Αντίστοιχα, η έλλειψη στέγης αποτελεί μία σημαντική πρόκληση για τη δημόσια υγεία των προηγμένων κρατών καθώς επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση των παραγόντων που εμποδίζουν την πρόσβαση των άστεγων πληθυσμών σε υπηρεσίες υγείας στοχεύοντας στην ανάδειξη των ανισοτήτων που αντιμετωπίζουν οι άστεγοι τόσο στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας όσο και στη δευτεροβάθμια. Η αστεγία και ο ταυτόχρονος αποκλεισμός από τις υπηρεσίες υγείας αποτελούν ένα σύνθετο κοινωνικό πρόβλημα που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι σύγχρονες κοινωνίες μέσα από ένα πλουραλιστικό σύστημα κοινωνικής προστασίας. Τα ερευνητικά ερωτήματα που επιδιώκεται να απαντηθούν είναι τα εξής: Πώς οι κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες όπως η κατάσταση έλλειψης στέγης, το χαμηλό εισόδημα, κ.α συνδέονται με την πρόσβαση στην υγεία; Πώς η συνθήκη της αστεγίας επηρεάζει το επίπεδο υγείας; Ποιος είναι ο αντίκτυπος του αποκλεισμού από το σύστημα υγείας στους αστέγους; Ποιος είναι ο ρόλος των κοινωνικών επιστημόνων στην διαχείριση του αποκλεισμού; Για την διεξαγωγή της μελέτης θα επιχειρηθεί βιβλιογραφική επισκόπηση αλλά και έρευνας πεδίου με την χρήση μεθόδων ποιοτικής έρευνας. Τέλος, η έρευνα ανέδειξε τις συστηματικές αποτυχίες του ελληνικού κράτους να καλύψει τις πολύπλευρες ανάγκες των αστέγων ενώ η διακριτική ευχέρεια των επαγγελματιών στο πεδίο φαίνεται να διαδραματίζει κομβικό ρόλο στην πρόσβαση των αστέγων στις υπηρεσίες υγείας.