Το δικαίωμα στην αυτόνομη διαβίωση και την ένταξη στην κοινότητα για τα άτομα με χρόνια και επίμονα ψυχικά προβλήματα. Διευκολυντικοί παράγοντες και εμπόδια στην υλοποίηση της κοινωνικής επανένταξης στα πλαίσια των κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας

Η Συνθήκη για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία ορίζει στο άρθρο 19 το δικαίωμα στην αυτόνομη διαβίωση και στη συμμετοχή σε κάθε πτυχή της ζωής στην κοινότητα. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να εντοπιστούν και να αναδειχθούν οι παράγοντες που διευκολύνουν και τα εμπόδια που συναντούν τα άτομα με χρόνια και επίμονα ψυχικά προβλήματα προκειμένου να ασκήσουν το δικαίωμα για αυτόνομη διαβίωση στην κοινότητα, καθώς και τον τρόπο που υποστηρίζονται σε αυτή την προσπάθεια από τις κοινοτικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Αρχικά οι παράγοντες αυτοί διερευνώνται και παρουσιάζονται στο θεωρητικό μέρος, ενώ τα αποτελέσματα της ποιοτικής έρευνας με χρήση ημι-δομημένης συνέντευξης παρουσιάζονται στο δεύτερο μέρος. Η έρευνα ανέδειξε ως βασικούς διευκολυντικούς παράγοντες την αυτονομία, την εργασιακή αποκατάσταση και την ύπαρξη υποστηρικτικών οικογενειακών, φιλικών και θεραπευτικών δικτύων. Από την άλλη, σημαντικά εμπόδια φάνηκαν να είναι οι ελλείψεις συμπεριληπτικών επαγγελματικών πλαισίων και ο φόβος του στίγματος. Τέλος, ο ρόλος των κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας αναγνωρίζεται και εκτιμάται ως πολύπλευρος και υποστηρικτικός, ενώ διατυπώνονται αιτήματα για βελτίωση του συντονισμού των υπηρεσιών με σκοπό την άσκηση συνηγορίας και την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας.