Το ζήτημα της θαλάσσιας ρύπανσης από πλαστικό και το καθεστώς διακυβέρνησης σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο

Η παραγωγή και κατανάλωση πλαστικού τις τελευταίες δεκαετίες μεγιστοποιήθηκε ραγδαία ενώ τα περισσότερα από τα προϊόντα που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα μας είναι κατασκευασμένα από πλαστικό. Ωστόσο οι από την μια πλευρά οι μη υπεύθυνη καταναλωτική συμπεριφορά και οι ανεπάρκειες στον τομέα διαχείρισης αποβλήτων από την άλλη είχαν ως συνέπεια την συνεχή απελευθέρωση πλαστικών απορριμμάτων στο φυσικό περιβάλλον με τελικό αποδέκτη τους ωκεανούς και τις θάλασσες. Τα πλαστικά απορρίμματα συσσωρεύονται συνεχώς στο θαλάσσιο περιβάλλον καθιστώντας με το τρόπο αυτό το ζήτημα των θαλασσίων πλαστικών απορριμμάτων ως ένα από τα σημαντικότερα αναδυόμενα περιβαλλοντικά προβλήματα. Η διεθνής κοινότητα και τα κράτη έχουν αναγνωρίσει το μέγεθος προβλήματος και εργάζονται με σκοπό την ανάπτυξη του κατάλληλου ρυθμιστικού πλαισίου για την αποτελεσματική διακυβέρνηση του. Τόσο σε διεθνές όσο και σε περιφερειακό επίπεδο έχουν αναπτυχθεί και εξελίσσονται ρυθμιστικά καθεστώτα τα οποία προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα των θαλάσσιων πλαστικών απορριμμάτων στο πλαίσιο της βιώσιμης ανάπτυξης. Σε περιφερειακό επίπεδο μελετώνται οι ευρωπαϊκές περειφερειακές θάλασσες με ιδιαίτερη έμφαση στην Μεσόγειο. Επιπλέον εξετάζεται και το ρυθμιστικό πλαίσιο που έχει θεσπίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Μέσα από την μελέτη τους φαίνεται ότι συνιστούν ένα αρκετά αναπτυγμένο και προωθημένο σύστημα διακυβέρνησης το οποίο όμως δεν έχει φέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Για τον λόγο αυτό κρίνεται αναγκαία η μετάβαση σε ένα νέο σχήμα ρυθμιστικού πλαισίου με παγκόσμιο χαρακτήρα και αυξημένο βαθμό δεσμευτικότητας.