Το απόρρητο της Ιεράς Εξομολόγησης και το πρόβλημα της καταγγελίας-κατάδοσης

Kατά το Μυστήριο της Ι. Εξομολόγησης στην Ορθόδοξη Εκκλησία, βασική προϋπόθεση για την ορθή τέλεσή του είναι το απόρρητο των σχέσεων Πνευματικού και εξομολογουμένου. Για τους Εξομολόγους, η εμπιστευτικότητα όλων των δηλώσεων και ομολογιών που κάνουν οι μετανοήσαντες, είναι απόλυτη και γνωστή ως εγγύηση του εξομολογητηρίου, σύμφωνα και με τον κώδικα του Κανονικού Δικαίου άρ. 983 παρ. 1. Το εγκληματολογικό ενδιαφέρον στο γεγονός αυτό προκύπτει στις περιπτώσεις εξομολόγησης από πιστούς πράξεων, οι οποίες διώκονται ποινικά και δεν έχουν φτάσει μέχρι τότε στο σκαλιά της δικαιοσύνης. Οι χειρισμοί του ιερέα Πνευματικού ενδείκνυται να είναι πολύ λεπτοί και σε ορισμένες περιστάσεις ενδέχεται να καθορίσουν τις μελλοντικές πράξεις του παραβατικού. Βέβαια, στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων, ο ιερέας δύναται να παροτρύνει τον μετανοήσαντα να παραδοθεί στις Αρχές. Ωστόσο, αυτό είναι και το σημείο, μέχρι το οποίο μπορεί να εξασκήσει επίδραση στον παραβατικό. Δεν δύναται ευθέως ή με πλάγιο τρόπο να αποκαλύψει το περιστατικό στις αρχές επιβολής του νόμου ο ίδιος, και οι Πνευματικοί απαλλάσσονται από το να καταθέτουν ως μάρτυρες σε δικαστικές υποθέσεις για γεγονότα που γνωρίζουν μέσω του Μυστηρίου της Ιεράς Εξομολογήσεως, επικαλούμενοι το επαγγελματικό τους Απόρρητο. Όμως, το πρόβλημα της καταγγελίας-κατάδοσης γίνεται πιεστικό σε περιπτώσεις όπου η παραβίαση του επαγγελματικού απορρήτου δυνητικά θα ωφελούσε το κοινωνικό σύνολο.