Κρίση και δημοκρατία: η επάνοδος της ακροδεξιάς τον 21ο αιώνα

Ο Καρλ Μαρξ είχε αναφέρει ότι η «Η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και την δεύτερη σαν φάρσα». Ως τραγωδία θα μπορούσαμε να ερμηνεύσουμε την άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων του Χίτλερ και του Μουσολίνι στον απόηχο της μεγάλης κρίσης που επέφερε το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στη παρούσα εργασίας θα γίνει ανάλυση της «φάρσας» που είναι η επάνοδος των ακροδεξιών κομμάτων σε πληθώρα χωρών της Ευρώπης, με προτεστάντη εκ νέου την Ιταλία και συνεχιστές την Γερμάνια, την Ισπανία, την Ελλάδα κ.α. Σκοπός της εργασίας είναι να διαπιστωθεί κατά πόσο η άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων στις χώρες της Ευρώπης καθιστούν δείγμα ευαλωτότητας της ευρωπαϊκής δημοκρατίας και αν είχε δίκαιο ο Έντμουντ Μπεργκ, όταν έλεγε ότι «Αυτοί που δεν ξέρουν ιστορία είναι καταδικασμένοι να την επαναλάβουν». Προκειμένου να απαντηθούν τα ερευνητικά ερωτήματα της εργασίας, αναλύονται οι μέθοδοι και τα πολιτικά τεχνάσματα που ακολούθησαν τα ακροδεξιά κόμματα. Ειδικότερα, διερευνάται το πώς εργαλειοποίησαν μείζονα πολιτικά, οικονομικά και κατά κύριο λόγο κοινωνικά ζητήματα υπέρ τους, ώστε να επιτευχθεί η εκλογή τους από το εκάστοτε εκλογικό σώμα και η συντήρησή τους στην εξουσία. Εν συνεχεία αναλύεται το ερώτημα αν τελικά το δημοκρατικό πολίτευμα βρίσκεται όντως σε κρίση και αν υπάρχει τρόπος ολοκληρωτικής επανεγκαθίδρυσής της. Η μεθοδολογία για την απάντηση των ερωτημάτων ήταν η άντληση πηγών μέσα από τον ημερήσιο τύπο, η ανάλυση στατιστικών μελετών και η βιβλιογραφική ανασκόπηση, ώστε να γίνει εμπεριστατωμένη ανάλυση των τεκμηρίων για την ασφαλή εξαγωγή συμπερασμάτων.