Καλή νομοθέτηση στον τουριστικό τομέα : αρχές, εφαρμογή και θεσμικές αδυναμίες

Η παρούσα διπλωματική εργασία επιχειρεί να εξετάσει το το ζήτημα της καλής νομοθέτησης στον τουριστικό τομέα, έναν τομέα που αποτελεί βασικό πυλώνα της ελληνικής οικονομίας αλλά και πεδίο σύνθετων διοικητικών και θεσμικών προκλήσεων. Στόχος της είναι να αναδείξει κατά πόσο οι αρχές της καλής νομοθέτησης - όπως η αναλογικότητα, η διαφάνεια, η συμμετοχικότητα και η αξιολόγηση επιπτώσεων - εφαρμόζονται στην πράξη στη νομοθεσία που αφορά τον τουρισμό στην Ελλάδα. Η ανάλυση στηρίχθηκε σε βιβλιογραφική και θεσμική προσέγγιση, με αξιοποίηση επίσημων πηγών, ευρωπαϊκών και διεθνών οργανισμών, καθώς και σχετικής ελληνικής νομοθεσίας. Παράλληλα, περιλαμβάνεται μελέτη περίπτωσης, για ένα επίκαιρο ζήτημα, τη ρύθμιση της βραχυχρόνιας μίσθωσης (Airbnb), μέσα από την οποία αναδεικνύονται οι πρακτικές δυσκολίες εφαρμογής των νόμων, τα θεσμικά κενά και η ανάγκη για καλύτερο συντονισμό των εμπλεκομένων φορέων. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι, παρότι έχουν γίνει σημαντικά βήματα προς τη βελτίωση της ποιότητας της νομοθέτησης, εξακολουθούν να υπάρχουν αδυναμίες σε επίπεδο συνέπειας, αξιολόγησης και εφαρμογής. Η εργασία καταλήγει σε συγκεκριμένες προτάσεις πολιτικής, που στοχεύουν στην ενίσχυση της θεσμικής συνοχής, της ψηφιοποίησης και της διαφάνειας, ώστε ο τουρισμός να συνεχίσει να αναπτύσσεται πάνω σε ένα σύγχρονο και δίκαιο νομοθετικό πλαίσιο.