Η οπλοποίηση της παραπληροφόρησης και οι προσπάθειες αντιμετώπισής της από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ

Μέσα στην ιστορία η επικοινωνία και τα μέσα έχουν συχνά διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής ενός κράτους ή στην έκβαση ενός πολέμου. Με την διαμόρφωση του σύγχρονου επικοινωνιακού περιβάλλοντος την πρωτοκαθεδρία σε αυτό τον ρόλο πήραν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Έτσι συχνά γίνεται λόγος για οπλοποίηση των τελευταίων και ένταξή τους σε μια νέα μορφή πολέμου του πληροφοριακού. Μάλιστα πολλές φορές στο παραπάνω πλαίσιο μιλάμε για οπλοποίηση συγκεκριμένα της παραπληροφόρησης. Επειδή ο όρος οπλοποίηση έχει πολλαπλές αναγνώσεις, στην παρούσα εργασία, εντοπίστηκαν και ομαδοποιήθηκαν με βάση τα χαρακτηριστικά τους, περιστατικά οπλοποίησης της παραπληροφόρησης την εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Εν συνεχεία αυτά αφενός αντιστοιχήθηκαν στα τρία επίπεδα του πολέμου (στρατηγικό, επιχειρησιακό, τακτικό) αφετέρου μελετήθηκε αν μπορεί η παραπληροφόρηση να θεωρηθεί ως όπλο με βάση τους υφιστάμενους ορισμούς του τελευταίου. Η εργασία έτσι έρχεται κατ’ αρχάς να συμβάλει στην αποσαφήνιση του όρου οπλοποίηση και συνεπακόλουθα στην καλύτερη κατανόηση του φαινομένου με σκοπό την ανάπτυξη εξειδικευμένων αντιμέτρων για την αντιμετώπιση του. Κατά δεύτερον να αποτελέσει πρώιμο μέρος της συζήτησης του κατά πόσον η παραπληροφόρηση πρέπει να θεωρηθεί ως όπλο με βάση το ειδικό καθεστώς που επιφυλάσσει για αυτά το Διεθνές Δίκαιο. Τέλος εξετάστηκαν ως μελέτη περίπτωσης τα αντιμέτρα που εφαρμόζουν για την αντιμετώπισης της παραπληροφόρησης το ΝΑΤΟ και η ΕΕ μέσω του προγράμματος HORIZON ενώ με βάση τα συμπεράσματα που προκύπτουν προτείνονται μελλοντικές ερευνητικές δράσεις πάνω στο θέμα.