Οι πολιτικές για τα ναρκωτικά σε εθνικό και διεθνές επίπεδο

Η διαχείριση του φαινομένου των ναρκωτικών γίνεται κατά κανόνα από ειδικούς της νομικής και της ιατρικής επιστήμης. Η αποτυχία στην αντιμετώπισή τους οφείλεται στο ότι η πολιτική εστιάζει στην καταστολή και όχι στην πρόληψη με έμφαση στην προσπάθεια μείωσης της προσφοράς και της ζήτησης. Σε εθνικό και διεθνές επίπεδο εξακολουθεί το παράνομο εμπόριο και αυξάνεται η χρήση ναρκωτικών ουσιών. Η κυριαρχία της αυστηρής απαγόρευσης ως μοντέλο απέτυχε ως προς την επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων, τροφοδότησε τη φτώχεια, υπονόμευσε την υγεία και όξυνε την ανισότητα.Ο αποκαλούμενος «πόλεμος κατά των ναρκωτικών» στη διεθνή πολιτική επηρεάζει όλα τα κράτη, οδηγεί σε περαιτέρω κατασταλτική πολιτική, υπονομεύει την οικονομική ανάπτυξη και το αναπτυξιακό έργο γενικότερα. Πρόκειται για έναν πόλεμο, ο οποίος και λόγω των καρτέλ και της εξάπλωσης των συνθετικών ουσιών, παραμένει ατελέσφορος και οδηγεί σε κλονισμό του κράτους πρόνοιας και παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η απεγκληματοποίηση της χρήσης και η ελεγχόμενη διακίνηση θα αποτελούσε ενδεχομένως μια λύση στα πλαίσια μιας ολοκληρωμένης αντιαπαγορευτικής πολιτικής.