Οι πολιτικές για τα ναρκωτικά σε εθνικό και διεθνές επίπεδο

Abstract

Η διαχείριση του φαινομένου των ναρκωτικών γίνεται κατά κανόνα από ειδικούς της νομικής και της ιατρικής επιστήμης. Η αποτυχία στην αντιμετώπισή τους οφείλεται στο ότι η πολιτική εστιάζει στην καταστολή και όχι στην πρόληψη με έμφαση στην προσπάθεια μείωσης της προσφοράς και της ζήτησης. Σε εθνικό και διεθνές επίπεδο εξακολουθεί το παράνομο εμπόριο και αυξάνεται η χρήση ναρκωτικών ουσιών. Η κυριαρχία της αυστηρής απαγόρευσης ως μοντέλο απέτυχε ως προς την επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων, τροφοδότησε τη φτώχεια, υπονόμευσε την υγεία και όξυνε την ανισότητα.Ο αποκαλούμενος «πόλεμος κατά των ναρκωτικών» στη διεθνή πολιτική επηρεάζει όλα τα κράτη, οδηγεί σε περαιτέρω κατασταλτική πολιτική, υπονομεύει την οικονομική ανάπτυξη και το αναπτυξιακό έργο γενικότερα. Πρόκειται για έναν πόλεμο, ο οποίος και λόγω των καρτέλ και της εξάπλωσης των συνθετικών ουσιών, παραμένει ατελέσφορος και οδηγεί σε κλονισμό του κράτους πρόνοιας και παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η απεγκληματοποίηση της χρήσης και η ελεγχόμενη διακίνηση θα αποτελούσε ενδεχομένως μια λύση στα πλαίσια μιας ολοκληρωμένης αντιαπαγορευτικής πολιτικής.The management of the drug phenomenon is generally undertaken by specialists in the fields of law and medicine. The failure to address it effectively lies in the fact that policy focuses on repression rather than prevention, with an emphasis on efforts to reduce supply and demand. At both the national and international levels, illicit drug trafficking persists and drug use continues to increase. The dominance of strict prohibition as a model has failed to achieve its intended objectives, has fueled poverty, undermined public health, and exacerbated inequality. The so-called ‘war on drugs’ in international policy affects all states, leads to further repressive policies, and undermines economic development and development efforts more broadly. It is a war which, due to drug cartels and the spread of synthetic substances, remains ineffective and results in the weakening of the welfare state and the violation of human rights. The decriminalization of drug use and regulated distribution could potentially constitute a solution within the framework of a comprehensive anti-prohibitionist policy.