Ρύθμιση και Αυτονομία στην Ανώτατη Εκπαίδευση: Ζητήματα της εκπαίδευσης των εκπαιδευτικών στην Αγγλία και Ουαλία

To παραδοσιακό Δυτικό μοντέλο πανεπιστημίου, που χαρακτηρίζεται από το ακαδημαϊκό έθος και την αυτονομία, έχει αμφισβητηθεί στο Η.Β. από φορείς του κεντρικού κράτους με στόχο τη ρύθμιση της παραγωγής και κατανομής της γνώσης. Αυτό ίσχυσε ιδιαίτερα σε προγράμματα επαγγελματικής προπαρασκευής, τα οποία στο παρελθόν αποτελούσαν αντικείμενο του μη πανεπιστημιακού τομέα. Ως τμήμα αυτού του τομέα, η κατάρτιση των εκπαιδευτικών προοδευτικά υπόκειται σε αυξανόμενη κρατική ρύθμιση, μέσω πολιτικών που αμφισβητούν την εξειδίκευση της ανώτατης εκπαίδευσης και ενισχύουν τη συμμετοχή των σχολείων στην εκπαίδευση των εκπαιδευτικών. Η κοινωνική και πολιτισμική αναπαραγωγή εντείνεται καθώς τα σχολεία λειτουργούν για τη μετάδοση της κρατικά επικυρωμένης χρησιμοθηρικής γνώσης, απαλλαγμένης από θεωρητική θεμελίωση. Το αποτέλεσμα σήμερα στον τομέα εκείνο της ανώτατης εκπαίδευσης που αφορά την εκπαίδευση των εκπαιδευτικών, είναι η σύγκρουση μεταξύ μιας θεωρητικής αύξησης της απόδοσης λόγου και του εκδημοκρατισμού καθώς και η εξασθένιση του κριτικού λόγου και της επαγγελματικής αυτονομίας.