Ρύθμιση και Αυτονομία στην Ανώτατη Εκπαίδευση: Ζητήματα της εκπαίδευσης των εκπαιδευτικών στην Αγγλία και Ουαλία

Abstract

To παραδοσιακό Δυτικό μοντέλο πανεπιστημίου, που χαρακτηρίζεται από το ακαδημαϊκό έθος και την αυτονομία, έχει αμφισβητηθεί στο Η.Β. από φορείς του κεντρικού κράτους με στόχο τη ρύθμιση της παραγωγής και κατανομής της γνώσης. Αυτό ίσχυσε ιδιαίτερα σε προγράμματα επαγγελματικής προπαρασκευής, τα οποία στο παρελθόν αποτελούσαν αντικείμενο του μη πανεπιστημιακού τομέα. Ως τμήμα αυτού του τομέα, η κατάρτιση των εκπαιδευτικών προοδευτικά υπόκειται σε αυξανόμενη κρατική ρύθμιση, μέσω πολιτικών που αμφισβητούν την εξειδίκευση της ανώτατης εκπαίδευσης και ενισχύουν τη συμμετοχή των σχολείων στην εκπαίδευση των εκπαιδευτικών. Η κοινωνική και πολιτισμική αναπαραγωγή εντείνεται καθώς τα σχολεία λειτουργούν για τη μετάδοση της κρατικά επικυρωμένης χρησιμοθηρικής γνώσης, απαλλαγμένης από θεωρητική θεμελίωση. Το αποτέλεσμα σήμερα στον τομέα εκείνο της ανώτατης εκπαίδευσης που αφορά την εκπαίδευση των εκπαιδευτικών, είναι η σύγκρουση μεταξύ μιας θεωρητικής αύξησης της απόδοσης λόγου και του εκδημοκρατισμού καθώς και η εξασθένιση του κριτικού λόγου και της επαγγελματικής αυτονομίας.The traditional Western model of the university, characterised by collegiality and the autonomy, has been challenged by agencies of the U.K. central state in the quest to regulate knowledge, production and distribution, particularly in programmes of vocational preparation previously the province of the non-university sector. As part of the latter, teacher training has progressively been subjected to increased state regulation through policies which question higher education expertise and, as a corollary, increase the participation of schools. Social and cultural reproduction is reinforced as schools function to transmit state-sanctioned teacher training knowledge, perceived in utilitarian and atheoretical terms. The result is a conflict between a notional increase in accountability and démocratisation, and the weakening of critical discourse and professional autonomy in the teacher training sector of higher education.