Τα προγράμματα απεξάρτησης σε σωφρονιστικό περιβάλλον: η σχέση ποινικού και ιατρικού μοντέλου στη διαχείριση των ναρκωτικών

Κύριος στόχος της διδακτορικής διατριβής με θέμα «Τα προγράμματα απεξάρτησης σε σωφρονιστικό περιβάλλον: η σχέση ποινικού και ιατρικού μοντέλου στη διαχείριση των ναρκωτικών» είναι η διερεύνηση της ιδιαίτερης σχέσης που αναπτύσσεται μεταξύ του ποινικού και του ιατρικού προτύπου στο πλαίσιο της μεταχείρισης του εξαρτημένου δράστη εγκληματικών πράξεων. Κατ’ αρχάς, επιχειρείται η κατανόηση της σχέσης αυτής, με τις όποιες ιδιαιτερότητες, αντιφάσεις και δυσχέρειες συνεπάγεται, όπως αποτυπώνεται στον δημόσιο λόγο, που εκφέρεται στο πλαίσιο των νομοθετικών εργασιών του ελληνικού κοινοβουλίου κατά το χρονικό διάστημα 1990-2020. Πρόκειται, συγκεκριμένα, για τη συζήτηση και ψήφιση οκτώ νομοσχεδίων, τα οποία εμπεριέχουν ρυθμίσεις σχετικές με το ζήτημα της μεταχείρισης του εξαρτημένου εγκληματία. Εκτός αυτού, επιχειρείται η ανάδειξη των σημασιών που αποδίδονται στη λειτουργία των προγραμμάτων απεξάρτησης εντός του σωφρονιστικού συστήματος. Η μέθοδος που επιλέχθηκε είναι η έρευνα τεκμηρίων, ως η πλέον κατάλληλη για τη μελέτη των πρακτικών της ολομέλειας του ελληνικού κοινοβουλίου, ενώ η ποιοτική ανάλυση του υλικού πραγματοποιήθηκε με την αξιοποίηση, κυρίως, της θεματικής ανάλυσης.